I SA/Po 111/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2005r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego /-/ W. Zygmont Pismem z dnia 28 maja 2010r. strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2005r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 4 lutego 2011r., doręczonym pełnomocnikowi procesowemu strony w dniu 8 lutego 2011r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi. W dniu 23 lutego 2011r. (data stempla pocztowego) strona reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. W treści uzasadnienia wskazano, iż pełnomocnik zawiadomił stronę o treści wezwania do uiszczenia wpisu już w dniu 8 lutego 2011r. W następnym dniu pogorszył się stan zdrowia skarżącego - co uniemożliwiło mu uiszczenie wpisu. Rodzaj i skutki schorzenia spowodowały, że strona miała wyłączoną możliwość "jakiegokolwiek funkcjonowania". Do dnia 16 lutego 2011r. skarżący zażywał silne środki farmakologiczne - w tym przeciwbólowe, które "praktycznie wyłączały jego świadomość i możliwość działania." W dniu 17 lutego 2011r. skarżący zorientował się, że wpis nie został uiszczony w związku z czym złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o zwolnienie od wpisu - z zachowaniem ustawowego 7 dniowego terminu. Do wniosku dołączono dwa zaświadczenia lekarskie ZUS ZLA potwierdzające niezdolność skarżącego do pracy w okresie od 26 stycznia 2011r. do 8 lutego 2011r. oraz od dnia 9 lutego 2011r. do 21 lutego 2011r. a nadto zaświadczenie nr 9/11 z dnia 17 lutego 2011r. wystawione przez lekarza sądowego potwierdzające niemożność stawienia się skarżącego w Sądzie Rejonowym [...] w dniu 10 lutego 2011r. i wskazujące na przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie - po dniu 21 lutego 2011r. Zarządzeniem z dnia 16 marca 2011r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania w jakiej formie zawiadomił swojego mandanta w dniu 8 lutego 2011r. o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego oraz czy, a jeśli tak to kiedy i w jakiej formie monitorował go odnośnie wykonania zawiadomienia o potrzebie wniesienia wpisu. Sąd zobowiązał ponadto pełnomocnika do wskazania dowodów na powyższe fakty jak i wyjaśnienia czy zawierał z mandatem umowę, że ten osobiście wniesie wpis. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 23 marca 2011r. pełnomocnik wskazał, iż: - w dniu 8 lutego 2011r. dwukrotnie telefonicznie informował mandanta o obowiązku uiszczenia wpisu, pouczając go o skutkach niedopełnienia obowiązku, - mandant przyjął do wiadomości wskazany obowiązek i zobowiązał się w terminie 7 dni uiścić wpis, - nie mógł przewidzieć pogorszenia się w dniu 9 lutego 2011r. stanu zdrowia mandanta w stopniu wyłączającym możliwość jakiegokolwiek funkcjonowania, w tym wykonania przedmiotowego obowiązku, - nie zawierał z mandatem umowy pisemnej w przedmiocie uiszczenia wpisu, gdyż nie jest to praktykowane i zazwyczaj nie ma takiej potrzeby. Na dowód wskazanych powyżej okoliczności pełnomocnik przedstawił podpisane przez skarżącego oświadczenie z dnia 23 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu należało uznać za zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu strona uprawdopodobniła, iż niewykonanie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało spowodowane okolicznościami niezawinionymi. Sąd dał wiarę, iż miedzy skarżącym a fachowym pełnomocnikiem istniała umowa, na podstawie której ten pierwszy miał osobiście wnieść wpis od skargi. Sądowi jest z urzędu wiadomo, iż opisana sytuacja występuje w osądzanych sprawach często. Faktem jest też, że w terminie do wniesienia wpisu sądowego od skargi (9 - 15 lutego 2011 r.) skarżący R. J. przebywał na zwolnieniu lekarskim a jego niezdolność do poruszania się w prawie całym tym okresie (od 10 do 21 lutego 2011r.) dodatkowo potwierdza przedłożone zaświadczenie wystawione przez lekarza sądowego – pomimo tego, że zostało wystawione na potrzeby innej sprawy sądowej. W ocenie Sądu w takiej sytuacji należy mieć na uwadze, iż zakres profesjonalizmu pełnomocnika nie ma charakteru absolutnego i nieograniczonego. Jeżeli uwzględnimy opisaną powyżej umowę pomiędzy stroną a jej pełnomocnikiem i zaistniałą nadzwyczajną sytuację, niezwykle utrudnione był uzyskanie przez pełnomocnika wiedzy na temat tego czy należny wpis został faktycznie uiszczony. Ponadto Sądowi wiadomo, iż zgodnie z § 55 ust. 2 kodeksu etyki adwokackiej, adwokat nie jest zobowiązany do ponoszenia w prowadzonej sprawie wydatków, np. opłat sądowych lub kosztów przejazdu do innej miejscowości, jeżeli klient, wezwany należycie, nie wpłacił w terminie wymaganej kwoty. Podkreślić także należy, iż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 86 p.p.s.a. nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu, jedynie uwiarygodnienie przedstawionych we wniosku okoliczności. Nadto poza wykazaniem braku winy skarżący spełnił także drugi warunek skuteczności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. W ocenie Sądu wskazane powyżej okoliczności przemawiają za przywróceniem uchybionego terminu - w przeciwnym razie skarżący poniósłby ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont