I SA/Po 1113/17

Dnia 6 grudnia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Fundacji [...] w likwidacji w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W przedmiotowej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Fundacja [...] w likwidacji w [...] zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. W odpowiedzi na wezwanie sądu likwidator strony skarżącej złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (PPPr). We wniosku likwidator oświadczył, że fundacja nie wykazała zysku, ani straty za ostatni rok obrotowy, a jedynym jej majątkiem jest nieruchomość obciążona hipotekami, której nikt nie chce kupić. Ponadto fundacja nie posiada rachunku bankowego, ani żadnych środków pieniężnych, a likwidator oświadczył, że nie wyłoży z własnych środków kwoty [...] zł. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako P.p.s.a., osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ze zgromadzonych w sprawie informacji wynika, że wobec wnioskodawcy prowadzone jest postępowanie likwidacyjne. Skarżąca fundacja w chwili obecnej nie posiada żadnych środków finansowych, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych. W takiej sytuacji należy przyjąć, że skarżąca fundacja nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, a ewentualna odmowa przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie uniemożliwi stronie postępowania realizację prawa do sądu. W takiej za zasadny uznano wniosek zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.