I SA/Po 1117/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-12-18
Skład orzekający: Dominik Mączyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika ZUS, który nie przedstawił odpowiedniego pełnomocnictwa do reprezentowania ZUS przed sądem administracyjnym, powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Pełnomocnictwo przedłożone przez ZUS nie upoważniało do reprezentacji przed sądem administracyjnym, a strona nie przedstawiła również pełnomocnictwa udzielonego Dyrektorowi ZUS przez Prezesa ZUS. Zgodnie z P.p.s.a., brak formalny skargi, który nie zostanie usunięty w wyznaczonym terminie, skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik ZUS przedstawił pełnomocnictwo, które nie upoważniało do reprezentacji przed sądem administracyjnym. Sąd wezwał ZUS do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie właściwego pełnomocnictwa. Strona skarżąca nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] ZUS Oddział w P., reprezentowany przez Naczelnika Wydziału [...] W. K., wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. Do skargi załączono pełnomocnictwo procesowe z dnia [...], znak [...], na mocy którego Dyrektor M. N. upoważniła B. B. – Naczelnika Wydziału [...] do reprezentowania: 1) ZUS Oddział w P. w postępowaniach przed sądami powszechnymi, 2) Prezesa ZUS jako wierzyciela w sądowym postępowaniu egzekucyjnym, 3) Prezesa ZUS jako Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego w postępowaniach przed sądami powszechnymi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 listopada 2013 r. ZUS Oddział w P. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez:
- złożenie pełnomocnictwa udzielonego Naczelnikowi Wydziału [...] B. B. przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych M. N. upoważniającego do działania przed wojewódzkim sadem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi
- złożenie pełnomocnictwa udzielonego Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych M. N. przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony stronie skarżącej w dniu 18 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 23 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 25 listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:
Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 37 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Zauważyć należy, że w przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową pełnomocnictwo podpisują osoby pełniące funkcję organów w takich jednostkach lub upoważnione do ich reprezentowania, zgodnie z przepisami regulującymi sposób działania takich jednostek. Stosownie do treści art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 i 2 statutu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie nadania statutu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 18, poz. 93) Prezes Zakładu może upoważnić pracowników Zakładu i inne osoby do reprezentowania Zakładu w określonym przez niego zakresie, z prawem udzielenia dalszych pełnomocnictw.
Podkreślenia także wymaga, że skarga, jak każde pismo strony, winna spełniać wymogi określone w art. 46 § 1 P.p.s.a., a do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Uchybienie skargi, o którym mowa, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Według tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Przenosząc powyższe uwagi ogólne natury prawnej na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż odpis zarządzenia przewodniczącego zawierający wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego Naczelnikowi Wydziału [...] B. B. przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych M. N. upoważniającego do działania przed wojewódzkim sadem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także złożenie pełnomocnictwa udzielonego Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych M. N. przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, został skutecznie doręczony stronie skarżącej w dniu 18 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 23 akt sąd.), a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał z dniem 25 listopada 2013 r. Strona skarżąca, pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia, w zakreślonym przez Sąd terminie nie dopełniła nałożonych na nią obowiązków procesowych. Mając zaś na względzie fakt, że brak formalny skargi nie został usunięty w wyznaczonym przez Sąd terminie, to tym samym stwierdzić należy, że ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło