I SA/Po 1118/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J Ł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. /-/V.Mielcarek Wpis od skargi wynosi [...]. Wobec tego skarżący J Ł złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie posiada żadnego majątku oraz środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych oraz opłacenie doradcy podatkowego. W [...] przebywał w Areszcie Śledczym, następnie był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny. W tym czasie nie uzyskiwał żadnych dochodów. Utrzymywał się z prac dorywczych oraz pomocy otrzymywanej od rodziny. Nie posiada żadnego stałego miejsca zamieszkania. Od [...] został tymczasowo aresztowany i obecnie przebywa w Areszcie Śledczym. Jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Skarżący oświadczył, że nie ma miejsca zamieszkania, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów, nie uzyskuje również dochodów. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy JŁ pismem z dnia [...] wskazał, że został aresztowany postanowieniem Sądu Okręgowego do [...]. Podał, że działalności gospodarczej nie prowadzi od początku [...] i od tego czasu nie uzyskuje żadnych dochodów podlegających rozliczeniu w Urzędzie Skarbowym. Działalność gospodarcza została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej w [...]. Za [...] nie składał zeznań rocznych w Urzędzie Skarbowym, gdyż nie uzyskał dochodów. Nie posiada żadnych rachunków bankowych, kont bankowych oraz lokat bankowych. Nie posiada samochodu osobowego ani innych środków transportu. Przed aresztowaniem, t.j. przed [...] nie uzyskiwał żadnych wynagrodzeń ze stosunku pracy. Otrzymywał środki pieniężne oraz rzeczowe za prace dorywcze w wysokości około [...] miesięcznie. W [...] otrzymał zasiłek szkoleniowy w wysokości [...] z Powiatowego Urzędu Pracy w związku z odbyciem kursu prawa jazdy kategorii [...]. Nie korzystał i nie korzysta z pomocy opieki społecznej. W okresie kiedy nie był aresztowany zamieszkiwał u rodziny i znajomych nieodpłatnie w zamian za pomoc w pracach domowych oraz naprawczo-remontowych. Wniosek skarżącego o udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy). W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa oraz w piśmie uzupełniających wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji. /-/V. Mielcarek