I SA/Po 1119/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie NSA Janusz Ruszyński (spr.) WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Rossa-Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. z dnia [...] Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; /-/M. Jaśniewicz /-/S. Małek /-/J. Ruszyński Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] zawieszające postępowanie wszczęte na wniosek MN w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...]. W postępowaniu podatkowym ustalono, że MN złożył w dniu [...] korektę zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu za rok [...]. wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym za ten rok. Według podatnika, przyczyną złożenia korekty było nie ujęcie w deklaracji kosztów związanych ze spłatą odsetek od pożyczek zaciągniętych na terenie N od W A A M zamieszkałego w J. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w celu sprawdzenia, czy MN uiścił podatek z tytułu odsetek wypłacanych osobom zagranicznym organy skarbowe ustaliły, że skarżący dokonał wpłaty podatku za rok [...] z tytułu odsetek od pożyczek. Ponieważ rzetelność zgromadzonych w postępowaniu podatkowym dokumentów (umów pożyczek i pokwitowań odbioru rocznych odsetek) wzbudziła w organie podatkowym wątpliwości uznano, że wymagają one weryfikacji. Wystąpiono więc z wnioskami o udzielenie informacji przez administracje podatkowe N i K J. Wystąpienia te zawierały pytanie czy W M udzielał skarżącemu pożyczek, czy otrzymał odsetki, czy jest rezydentem podatkowym N bądź K J i czy opodatkował przychody z odsetek w tych państwach. Wystąpienie do zagranicznych administracji podatkowych było podstawą do zawieszenia postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Uznano, że potwierdzenie udzielania pożyczek i otrzymania pokwitowań jest niezbędne dla prawidłowego określenia wysokości nadpłaty. Uzasadniając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Zawieszenie postępowania na tej podstawie jest zatem zależne od łącznego wystąpienia dwóch przesłanek: – po pierwsze, Rzeczpospolita Polska jest stroną ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, – po drugie, w sprawie – dla jej rozpoznania – konieczne jest wystąpienie do organu innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Uwzględniając okoliczność, iż w rozpatrywanej sprawie podstawą złożenia przez MN wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] było nieuwzględnienie w pierwotnym zeznaniu podatkowym, kosztów związanych ze spłatą odsetek w (kwocie łącznej [...]), od pożyczek zaciągniętych w [...] od obywatela KJ, WM organ podatkowy pierwszej instancji dostrzegł potrzebę weryfikacji, z udziałem administracji podatkowych państw obcych, rzetelności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W związku z powyższym w dniu przekazał do Dyrektora Izby Skarbowej "Wnioski o informacje z zagranicy" skierowane do N oraz H K J. Wnioski niniejsze dotyczyły kwestii ściśle związanych z przedmiotem prowadzonego postępowania wszczętego na wniosek podatnika z dnia [...] – tj. kwestii wskazanych wyżej pożyczek oraz odsetek. Mając na uwadze fakt, iż podstawą wystąpienia przez organ podatkowy pierwszej instancji były ratyfikowane umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, mianowicie: – umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku podpisana w Berlinie w dniu 14 maja 2003r. między Rzeczpospolitą Polska a Republiką Federalną Niemiec (Dz. U. Nr 12, poz. 90 z 2005 r.) oraz – umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu sporządzona w Ammanie dnia 4października 1997r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Haszymidzkiego Królestwa Jordanii (Dz. U. Nr 61, poz. 654 z 1999 r.), jak również wskazana w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] konieczność potwierdzenia udzielenia pożyczek oraz wypłaty odsetek dla prawidłowego określenia wysokości nadpłaty za [...]. w podatku dochodowym od osób fizycznych, w ocenie organu odwoławczego, w rozpatrywanej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające zawieszenie, na podstawie art. 201 § 1 pkt 6 ustawy – Ordynacja podatkowa, prowadzonego postępowania. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] M N wniósł o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. 120, 121 § 1, 122 i 125 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego przesłuchanie pożyczkodawcy W M w charakterze świadka, który potwierdził fakt udzielenia pożyczek i otrzymania odsetek spowodowało, że wszelkie wątpliwości organów podatkowych zostały wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Okoliczności faktyczne sprawy dotyczące przyczyn zawieszania postępowania są w sprawie bezsporne. Odpowiedzi wymaga pytanie, czy w tych okolicznościach faktycznych prawidłowo zastosowano art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Już w sprawie II FSK669/06 Naczelny Sąd Administracyjny sformułował pogląd, że wystąpienie do zagranicznej administracji podatkowej nie może ograniczać się do powoływania się w nim na postanowienia umowy o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu. Niezbędne jest, by żądana informacja dotyczyła kwestii, które ta umowa reguluje. Celem umów stanowiących podstawę do wystąpienia z pytaniami jest unikanie podwójnego opodatkowania. Pytania zawarte w obu wystąpieniach nie są związane z kwestią podwójnego opodatkowania, bo dotyczą innego podmiotu, a kwestią sporną nie jest przecież podwójne opodatkowanie M N a jego kontrahenta. Wystąpienie więc w oparciu o umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania do organów innych państw nie dotyczące w istocie problemu podwójnego opodatkowania skarżącego nie dawało podstawy do zastosowania art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Z tego powodu zaskarżone postanowienie oraz ostanowienie organu I instancji podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie skarżący nie zarzucił w skardze naruszenia art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej ale sformułował zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji, który okazał się uzasadniony. Wprawdzie nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej to jednak do organów podatkowych a nie do podatnika należy ocena, czy zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do rozstrzygnięcia. Jeżeli organy podatkowe uznają, że konieczna jest weryfikacja zebranego w sprawie materiału dowodowego przez uzyskanie informacji od zagranicznych administracji podatkowych wówczas bez zawieszenia postępowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania będą oczekiwały na udzielenie tych informacji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p. s.a. /-/M. Jaśniewicz /-/St. Małek /-/J. Ruszyński LF