I SA/Po 1129/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Ruszyński (spr.) Asesor sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2007r. sprawy ze skargi A. i N. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania wniesionego z uchybieniem terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących A. i N. T. kwotę 100,- zł /słownie; stu złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ R.Wiatrowski /-/ S.Zapalska /-/ J.Ruszyński Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] stwierdził, że odwołanie A.i N. T. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] , Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Według organu odwoławczego decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została skutecznie doręczona stronie w dniu [...]czerwca 2006 r. Termin do złożenia odwołanie upłynął w dniu [...] czerwca 2006 r. Odwołanie zostało nadane na poczcie w dniu [...] czerwca 2006 r. tj. 6 dni po terminie. W skardze na powyższe postanowienie A. i N. T. wnieśli "o uznanie postanowienia za niezgodne z prawem" przez naruszenie zasad dotyczących doręczenia stronie decyzji podatkowych. Skarżący wyjaśniają, że decyzja z dnia [...] została doręczona w dniu [...] czerwca 2006 r. D.W. Skarżący przyznali, że odwołanie od tej decyzji wnieśli w dniu [...] czerwca 2006 r. Skarżący przyznali również, że wskazany adres dla korespondencji był prawidłowy. Zaprzeczyli natomiast, by ustanowili osobę upoważnioną do odbioru korespondencji. W szczególności upoważnienia takiego nie posiadał D.W. Zarzucili również niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy związanych z doręczeniem decyzji. Powołali się również na treść uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2000 r. w sprawie I SA/Gd 1707/99. Skarżący twierdzą, że decyzja organu I instancji została doręczona osobie nieupoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzut niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności okazał się uzasadniony. W szczególności nie wskazano, na podstawie jakich dowodów i przesłanek przyjęto, że decyzja z dnia [...] została skutecznie doręczona skarżącym. Z dowodu doręczenia decyzji, znajdującego się na karcie [...] akt podatkowych wynika, że decyzja powyższa została doręczona na adres skarżących przy ul. [...] D. W. określonemu w dowodzie doręczenia jako pełnoletni domownik. Z akt podatkowych wynika, że adres, na który doręczono przedmiotową decyzją był adresem, pod którym skarżący wykonywali działalności gospodarczą oraz adresem , pod którym zamieszkiwali. Z dowodu doręczenia decyzji wynika, że skarżący nie przebywali w dniu jej doręczenia pod wskazanym przez organy skarbowe adresem. Organ odwoławczy nie wyjaśnił, czy doręczenie nastąpiło w mieszkaniu skarżących, czy też pod wskazanym adresem znajduje się odrębne mieszkanie skarżących i wydzielona część na prowadzenie działalności gospodarczej. Gdyby przyjąć (ale nie wynika to z odpowiednich ustaleń), że doręczenie nastąpiło w mieszkaniu skarżących wówczas zastosowanie ma art. 149 Ordynacji podatkowej. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, gdy osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Status domownika adresata pisma mają zamieszkujący z nim w jednym mieszkaniu lub domy jego pełnoletni krewni i powinowaci. Osoby obce adresatowi nie są jego domownikami. W niniejszej sprawie nie wyjaśniono, czy D.W. może być uznany za domownika skarżących. Pisma można też doręczać osobom fizycznym w miejscu pracy osobiście (art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej), bądź w przypadku nieobecności adresata w miejscu pracy osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji (art. 148 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Gdyby więc traktować doręczenie decyzji organu I instancji jako doręczenie w miejscu pracy skarżących (ale zaprzecza temu dowód doręczenia traktujący D.W. jako domownika skarżących) należało wyjaśnić i szczegółowo ustalić, czy posiadał on w dacie doręczenia upoważnienie skarżących do odbioru korespondencji. W tym zakresie również brak stosownych ustaleń. Do tych ustaleń, których zresztą nie zawiera uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć treści notatki służbowej sporządzonej [...] września 2006 r., a więc już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Powyższe stwierdzenia prowadzą do wniosku, że zaskarżone postanowienie narusza art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nie ustalono bowiem precyzyjnie, czy wogóle doszło do prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] . Podlega więc ono uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. Przejmując sprawę do ponownego rozpoznania Dyrektor Izby Skarbowej winien ustalić, czy i kiedy prawidłowo doręczono decyzję wymiarową z uwzględnieniem uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu. Należy również uwzględnić treść pisma Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej Oddział Rejonowy P. z dnia [...] listopada 2006 r. złożonego do akt sądowych. /-/ R.Wiatrowski /-/ S.Zapalska /-/ J.Ruszyński uk