I SA/Po 1154/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 03 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A we [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę [...] złotych ([...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2015r. A we [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2015r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] października 2015r. strona skarżąca cofnęła skargę wnosząc o zwrot kwoty uiszczonej tytułem opłaty za wpis stały w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W analizowanej sprawie cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy w myśli art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych względów i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.