I SA/Po 1159/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi XA na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2015r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń oraz od marca do grudnia 2007r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz umorzenia postępowania. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2015r. XA wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wskazaną w sentencji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału z dnia [...] sierpnia 2015r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wymienionej wyżej skargi, w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wezwania z dnia [...] sierpnia 2015r., przesłana na adres strony skarżącej podany w skardze, została dwukrotnie awizowana (w dniach [...] sierpnia 2015r. i [...] sierpnia 2015r.), a następnie w dniu [...] sierpnia 2015r. odesłano ją do Sądu z adnotacją: "zwrot – nie odebrano w terminie". Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2015r. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia dla strony skarżącej z dniem [...] sierpnia 2015r. Do dnia [....] września 2015r. wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w świetle art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożliwości doręczenia skarżącemu pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącej – zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło w dniu [...]sierpnia 2015r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu [...] sierpnia 2015r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało - na mocy art. 73 P.p.s.a. - dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu [...] sierpnia 2015r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu [...] sierpnia 2015 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem [...] września 2015r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.