I SA/Po 1160/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 05 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata PO o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi JJ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nieuznania przerwy w prowadzeniu działalności z uwagi na podjęcie i prowadzenie działalności w okresie zgłoszonej przerwy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi PO tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Skarżący JJ pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy WSA ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata PO. Pismem z dnia [...], doręczonym w dniu [...] [karta nr [...] akt sądowych] Sąd powiadomił adwokata PO, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla JJ. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę JJ na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (pkt I. wyroku) i przyznał od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adw. PO kwotę [...] uwzględniając podatek od towarów i usług w wysokości [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu (pkt II. wyroku). Adwokat PO pismem z dnia [...] sporządził i wniósł skargę kasacyjną od w.w wyroku. W skardze kasacyjnej wniósł m.in. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały uiszczone nawet w części [karta nr [...] akt sąd.]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] m.in. oddalił skargę kasacyjną (pkt 1. sentencji wyroku). Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawie, pełnomocnik strony skarżącej został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przy rozpoznawaniu wniosku adwokata PO o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej jako "rozporządzenie"), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest nieuznanie przerwy w prowadzeniu działalności z uwagi na podjęcie i prowadzenie działalności w okresie zgłoszonej przerwy. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż [...]. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie – [...]. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przy czym w skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały uiszczone nawet w części. Zauważyć należy, że adwokat PO reprezentował skarżącego przed sądem pierwszej instancji, nie brał natomiast udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...], co stanowi kwotę [...] ([...]). W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi PO tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, t.j. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. a), pkt 2 lit. d) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.