I SA/Po 1172/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. w Poznaniu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2013 r. oraz styczeń 2014 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po [...] oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w [...] na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. W skardze kasacyjnej z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy zauważa, że skarżąca spółka nie jest zobowiązana w przedmiotowej sprawie do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne, gdy strona postępowania nie jest zobowiązana do uiszczenia jakichkolwiek opłat lub wydatków. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast stosownie do art. 241 P.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z akt sprawy wynika, że starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po [...] [karta nr [...] akt sąd.] zwolnił skarżącą spółkę od kosztów sądowych. Skarżąca nie wniosła na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżąca na obecnym etapie postępowania nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącej spółki o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne z uwagi na okoliczność, że skarżącej spółce prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało przyznane prawomocnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po [...], a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.