I SA/Po 1174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. w W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie poza kasynem gry, gier na automacie postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca A sp. z o.o. w W, reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie poza kasynem gry, gier na automacie. W skardze wniosła również o wstrzymanie wykonania w.w decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca oświadczyła, że w latach [...] zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości [...]. Ponadto obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Skarżąca podała, że z uwagi na niebagatelną kwotę już uiszczoną jest ona zmuszona podtrzymać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w przeciwnym razie groziłaby jej utrata płynności finansowej, a to z kolei skutkowałoby groźbą upadłości Spółki, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu jej wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Skarżąca podała, że na dzień dzisiejszy ponosi duże straty nie tyko nie osiągając planowanych zysków co uniemożliwia jej zatrzymanie przedmiotowych urządzeń przez Urzędy Celne, ale także ponosząc straty finansowe. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Skarżąca podniosła, ze zasługuje na tymczasową ochronę polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny o losie przepisów będących podstawą do wymierzenia przedmiotowej kary pieniężnej, skoro postępowanie w tym przedmiocie zostało już przez Naczelny Sąd Administracyjny zainicjowane. W świetle uzasadnienia postanowienia NSA z dnia 15 stycznia 2014 r. i skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego wszystkie wydane do tej pory decyzje administracyjne nakładające na Spółkę kary pieniężne zostały wydane w oparciu o przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. Wobec tego dalsze nakładanie na skarżącą decyzjami kar i niewstrzymywanie ich wykonania grozi jej nieodwracalną szkodą. Spółka w uzasadnieniu wniosku podała również, że oceniając przesłanki wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a. należy stwierdzić, że chodzi tu nie tylko o szkodę grożącą samemu skarżącemu ale również każdą inną szkodę w tym także szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z wypłatą pobranych kar w razie przegrania w Trybunale Konstytucyjnym. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca powołała się na postanowienia wydane przez sądy administracyjne, którymi wstrzymano wykonanie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, niepubl.). Przepis art. 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Podkreślenia wymaga kwestia, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt II Oz 750/05, niepubl.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Mając na uwadze argumenty strony skarżącej przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że Spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie prezesa zarządu Spółki, który w piśmie z dnia [...] [por. karta nr [...] akt sądowych] wskazał, że w latach [...] Spółka zapłaciła kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w łącznej kwocie [...] i nadal toczy się wobec niej szereg postępowań w tym przedmiocie. Nałożony na Spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądem (sądami), może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Spółki i nawet ogłoszenia jej upadłości. W rozpatrywanym przypadku została wymierzona Spółce kara pieniężna w wysokości [...]. Mając to na uwadze oraz oświadczenie prezesa zarządu o łącznej wysokości kar pieniężnych uiszczonych już przez Spółkę, Sąd uznał argumentację strony dotyczącą groźby utraty płynności finansowej w razie wykonania decyzji, co z kolei skutkować może upadłością tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013). W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzi zatem konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne. Ponadto rozstrzyganie w przedmiocie tzw. ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 P.p.s.a. powinno stanowić wyraz wyważenia interesu publicznego oraz słusznego interesu strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.