I SA/Po 118/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym oświadczenia strony skarżącej z dnia 09 marca 2018 r. o cofnięciu skargi w sprawie ze skargi X. X. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.; postanawia odmówić umorzenia postępowania. Sąd wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r., I SA/Po 1433/16 uchylił wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję wraz z poprzedzająca ją decyzją organu pierwszej instancji oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Od wskazanego powyżej wyroku została wywiedziona przez pełnomocnika Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. skarga kasacyjna, w wyniku której rozpoznania NSA wyrokiem z 28 listopada 2017 r., II FSK 1948/17 uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu. W wyniku powtórnego rozpoznania sprawy WSA w Poznaniu wyrokiem z 16 marca 2018 r., I SA/Po 118/18 oddalił skargę. Pismem z 09 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wskazane ostatnio pismo wpłynęło do sądu 16 marca 2018 r., już po wydaniu wskazanego ostatnio wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na jego wpływ do sądu już po wydaniu wyroku, jest bezskuteczne. Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W kontekście przytoczonych regulacji sąd wskazuje, że oświadczenie o cofnięciu takiej skargi wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego (tak: postanowienie NSA z 6 lutego 2013 r., I OSK 94/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznacza jednak , że związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (tak: wyrok NSA z 8 października 2007 r., I OSK 3/07). Jednakże procedura sądowoadministracyjna w przeciwieństwie do procedury cywilnej (art. 332 § 2 k.p.c.) nie przewiduje możliwości cofnięcia skargi po wydaniu wyroku, aż do jego uprawomocnienia się (tak: postanowienie NSA z 26 stycznia 2017 r., II GSK 1923/15). Zgodnie z art. 144 p.p.s.a. sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym – od podpisania sentencji wyroku. Cofnięcie skargi po tej dacie jest bezskuteczne (tak: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK, 2016, Lex nr 498514). Mając na względzie powyższe rozważania sąd ocenił, że zawarte w piśmie pełnomocnika skarżącego z 09 marca 2018 r. oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na jego wpływ do sądu już po wydaniu wyroku jest bezskuteczne. Wobec tego odmówił umorzenia postępowania. Z tych powodów sąd na podstawie art. 160, art. 60, art. 144 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.