I SA/Po 1181/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Gabriela Gorzan as.sąd. WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. i P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 r. oddala skargę. /-/R. Wiatrowski /-/ J. Ruszyński /-/ G. Gorzan I SA/ Po 1181/08 UZASADNIENIE Nakazem płatniczym na łączne zobowiązanie pieniężne z dnia 14 lutego 2008r. Burmistrz Ś. ustalił P.B wymiar w podatku rolnym w kwocie [...] oraz w podatku od nieruchomości w kwocie [...] za 2008r. W odwołaniu od powyższej decyzji P. B. podniósł m.in. że nie posiada on nieruchomości w Ś. przy ul. A., jak również w K. przy ul. Z. 1. Strona nie zgadza się również ze sposobem ustalenia wymiaru podatków tj. w formie nakazu płatniczego. W odwołaniu skarżący zanegował również fakt, że Urząd Miejski Ś. bez zgody jego i małżonki zmienił adres siedziby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Skarżący uważa, że mimo wprowadzenia nazw ulic w miejscowości K., jego działalność jest nadal prowadzona pod adresem K. nr 5, a nie jak twierdzi organ I instancji : K. ul. Z. nr1. Decyzją z dnia 07 kwietnia 2008r. Samorządowe kolegium odwoławcze w L. uchyliło ww. nakaz płatniczy Burmistrza Ś. z dnia 14 lutego 2008r. W uzasadnieniu decyzji SKO w L. wskazało, że organ I instancji nie określił prawidłowo podmiotu i przedmiotu opodatkowania, ponieważ nie wyjaśnił czy skarżący rzeczywiście jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym jednej z nieruchomości wskazanych w nakazie płatniczym tj. nieruchomości położonej w Ś. przy ul. A. 26. Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia 30 maja 2008r. Burmistrz Ś. ustalił zobowiązanie podatkowe na rok 2008 M. i P. B. w podatku od nieruchomości w kwocie [...], od następujących przedmiotów opodatkowania: - budynki związane z działalnością gospodarczą o pow. użytkowej 585,65 m2, - grunty związane z działalnością gospodarczą o pow. 11.480m2, - budowle związane z działalnością gospodarczą o wartości [...], - budynek mieszkalny o pow. 39m2, - pozostałe grunty o pow. 684 m2, oraz w podatku rolnym w kwocie [...] od użytków rolnych stanowiących gospodarstwo rolne o pow. 14,1500 ha fizycznych tj. 10,6876 ha przeliczeniowego ogółem z tego 8,2199 ha stanowi podstawę wymiaru podatku rolnego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji oparł się m.in. na stanowisku podatników, zajętym w odpowiedzi na pismo z dnia 28 kwietnia 2008r., w którym organ podatkowy zwrócił się do podatników o złożenie wyjaśnień dotyczących przedmiotu opodatkowania. Do pisma organu z dnia 28.04.2008r., a do którego załączono wykaz wszystkich działek położonych na terenie Gminy Ś., będących w posiadaniu podatników, w celu potwierdzenia stanu faktycznego oraz dołączono wykaz nieruchomości złożony przez podatnika w 1999r. W przedmiotowej odpowiedzi podatnicy stwierdzili, że nie ma żadnych zmian w zakresie numerów działek, położenia, powierzchni i ich własności. Podatnicy potwierdzili również aktualność wykazu złożonego w 1999r., z którego wynika , że podatnik jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego położonego w Ś. na ul. A. 22. Odnosząc się natomiast do kwestii ustalenia adresu, pod którym podatnicy prowadzą działalność gospodarczą w K. organ I instancji wyjaśnił, że w związku z tym że przedsiębiorca nie zgłosił zmiany adresu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do której doszło wskutek wejścia w życie ww. uchwały Nr XLIII/476/2002 Rady Miejskiej Śmigieł z dnia 10.10.2002r., organ ewidencyjny w dniu 31 marca 2005r. z urzędu dokonał w ewidencji działalności gospodarczej zmiany siedziby firmy z K. 5 na K. ul. Z. 1. W związku z powyższym organ podatkowy I instancji uznał, że podatnicy M. i P.B. potwierdzili, że są współwłaścicielami gruntów o powierzchni 15,37 ha w tym użytków rolnych 14,15 ha oraz współwłaścicielami budynku mieszkalnego położonego w Ś. przy ul. A. 22. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli P. i M. B., podnosząc w pierwszej kolejności, że decyzja obciążona jest wadą prawną, gdyż w obrocie prawnym funkcjonują dwie decyzje dotyczące ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i od nieruchomości na 2008r. Małżonkowie podnieśli również zarzut, że część gruntów będących ich własnością jest opodatkowanych podwójnie a nawet potrójnie, raz jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, a także jako grunt pozostały i grunt rolny podlegający podatkowi rolnemu. W konsekwencji wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonej decyzji, powierzchnia gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jak również powierzchnia użytków rolnych nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Wyrazili też sprzeciw wobec ustalonych terminów płatności poszczególnych rat podatku od nieruchomości i podatku rolnego. Odwołujący zakwestionowali także, bezpodstawnie, ich zdaniem, dokonaną przez organ I instancji, zmianę adresu prowadzonej przez nich firmy. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia terminu płatności ustalonego łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2008 w podatku rolnym i od nieruchomości i ustaliło terminy płatności podatku rolnego i podatku od nieruchomości w następujący sposób: - łączne zobowiązanie pieniężne za 2008r. w kwocie [...] płatne w ratach: I rata - w kwocie [...] płatna w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji II rata - w kwocie [...] płatna w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, III. rata - w kwocie [...] płatna do dnia 15 września 2008r. IV. rata -w kwocie [...] płatna do dnia 15 listopada 2008r. W pozostałym zakresie decyzję organu I instancji organ odwoławczy utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji SKO w L. wyjaśniono, że decyzja organu I instancji co do meritum jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy I instancji dokonał naliczenia łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za rok 2008 zgodnie z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Starostę K. jak również na podstawie danych wynikających z prowadzonej przez organ podatkowy ewidencji podatkowej nieruchomości. Prawidłowość takiego sposobu ustalenia podstawy opodatkowania, zdaniem organu odwoławczego, znajduje swoje umocowanie w treści art. art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. z 2000r. Nr 100, póz. 1086 ze zm.; dalej powoływana jako ) oraz w treści art. 1a ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (jednolity tekst. Dz. U z 2006r. Nr 121, póz. 844 ze zm.; powoływana dalej jako ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) oraz art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym ( jednolity tekst Dz.U. z 2006r. Nr 136 poz. 969 ze zm; dalej powoływana jako ustawa o podatku rolnym). Organ odwoławczy podkreśla, że w toku postępowania podatkowego ustalono, że M. i P. B. są właścicielami położonych na terenie gminy Ś. działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [..], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], zakwalifikowanych w ewidencji gruntów wyłącznie jako użytki rolne o łącznej powierzchni 12.2090 ha, działek nr nr [...] i [...] w części zakwalifikowanych do "użytków rolnych " a w części jako "teren innej zabudowy Bi " tj. dz. nr [...] - 0.0723 ha to. użytki rolne, 0.0340 ha teren innej zabudowy, dz. nr [...] - 1.8683 ha to użytki rolne, 1.1140 ha teren innej zabudowy, działki te położone są w obrębie K. oraz działki nr [...] o pow. 0.0057 ha zakwalifikowanej w ewidencji gruntów jako teren zurbanizowany niezabudowany i dz. nr [...] o pow. 0.0627 ha zakwalifikowanej do terenów zabudowy mieszkaniowej, obie te działki są położone w obrębie Ś. przy ul. A.. Odnosząc się do zarzutów odwołania, że grunty należące do podatników są podwójnie opodatkowane, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji zasadnie przyjął w zaskarżonej decyzji, że podatnicy są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 14,1500 ha fizycznych, co stanowi 10,68876 ha przeliczeniowych ogółem, z czego opodatkowaniu podatkiem rolnym podlega 8,2199 ha przeliczeniowego. Prawidłowo też organ podatkowy I instancji ustalił, że powierzchnia gruntu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą prowadzoną w K. na części działek nr [...] i [...] wynosi 11.480 m², natomiast pozostałe grunty to teren działek nr nr [...] i [...] położonych w Ś. przy ul. A. o pow. łącznej 684 m². Również za nieuzasadniony uznany został zarzut podatników, że w obrocie prawnym funkcjonują dwie decyzje ustalające łączne zobowiązanie podatkowe na rok 2008. Organ odwoławczy zauważył bowiem, że decyzja Burmistrza Ś. wydana w formie nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne z dnia 14 lutego 2008r. w sprawie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za rok 2008 została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją SKO z dnia 7 kwietnia 2008r. Skład orzekający SKO w L. podtrzymał także swoje stanowisko wyrażone wcześniej w decyzji tego organu z dnia 7 kwietnia 2008r o tym, że spór w sprawie zmiany adresu prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej związanej z nadaniem nazw ulic w miejscowości K. nie jest przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości. Wyjaśniając przyczynę uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej terminów płatności ustalonego zobowiązania podatkowego na rok 2008 w podatku rolnym i od nieruchomości organ odwoławczy wskazał, że stosownie do normy prawnej zawartej w art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i art. 6a ust. 6 ustawy o podatku rolnym, podatek od nieruchomości i podatek rolny jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Natomiast zgodnie z rozwiązaniami art. 47 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej powoływana jako Ordynacja podatkowa) w sytuacji gdy przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowe terminy płatności rat podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności pierwszej raty podatku (jak w przedmiotowej sprawie), w stosunku do nich obowiązuje termin wynoszący 14 dni od dnia doręczenia tejże decyzji. Dlatego też należało na nowo określić terminy płatności I i II raty. Zdaniem organu odwoławczego błędnie też został określony termin płatności III raty -tj 15 maja 2008r., co stanowi całkowite pominięcie wskazania terminu płatności IV raty podatku. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] skargę wnieśli M. B. i P.B. W uzasadnieniu skargi małżonkowie podtrzymali zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu. Przede wszystkim podkreślili jednak, że z całą pewnością powierzchnia gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Podtrzymując zarzut związany z nieprawidłowościami dotyczącymi zmiany adresu skarżący podnoszą, że "... nie można naliczać podatku pod nieistniejący adres/ wadliwy adres/ i musi to być przedmiotem analizy organu odwoławczego." W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo – administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ). Z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Biorąc powyższe kryteria pod uwagę Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skutkujących taką wadliwością wydanych w ramach tego postępowania rozstrzygnięć, która wymagała ich wyeliminowania z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c) p.p.s.a. W sprawie nie stwierdzono również naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skarga zatem nie zasługuje na jej uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostaje prawidłowość ustalenia podatnikom łącznego zobowiązania w podatku od nieruchomości i podatku rolnym należnych za 2008r. Najdalej idącym zarzutem, ponieważ mogącym skutkować stwierdzeniem nieważności, pozostaje zarzut, że w obrocie prawnym znajdują się dwie decyzje ustalające podatnikom zobowiązanie podatkowe za 2008r. w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym. Zarzutu tego nie można jednak podzielić. Nie można, bowiem zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, zajętym w odwołaniu, że nadal w obrocie prawnym pozostaje, wydana w formie nakazu płatniczego, decyzja Burmistrz Ś. z dnia [...]. Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], którą SKO uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W skardze podatnicy jedynie ogólnie sformułowali zarzut, że powierzchnia gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą oraz powierzchnia użytków rolnych nie jest zgodna ze stanem rzeczywistym. Natomiast w odwołaniu podniesiono, że część powierzchni nieruchomości jest opodatkowana podwójnie, ponieważ powierzchni tej nie wyłączono spod produkcji rolnej a jednocześnie zaliczono pod działalność gospodarczą. W odwołaniu strona wywodzi bowiem, że z 11.480 m² zaliczonych do działalności gospodarczej jednocześnie 1.480 m² zaliczono do produkcji rolnej. Natomiast powierzchnia 684 m² zaliczona w decyzji do pozostałych gruntów jest opodatkowana trzykrotnie. Błędne ustalenie podatku rolnego ma natomiast polegać na tym, że od powierzchni tego gospodarstwa tj. 14,1500m² nie odjęto ww. 1480 m² i wskazanych wyżej 689 m². Poddając kontroli powyższe zarzuty w pierwszej kolejności podkreślić należy, że prawidłowe pozostaje zajęte w zaskarżonej decyzji stanowisko, że podstawą do wymiaru podatków od nieruchomości i rolnego jest ewidencja gruntów, o której mowa w art.21 ust.1 prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z tym przepisem podstawę m.in wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, którą to ewidencję prowadzą starostowie. Odpowiednie w tym zakresie uregulowania zostały zawarte również w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych oraz w ustawie o podatku rolnym. I tak art. 1 a ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że przez użyte w ustawie określenia: 1) użytki rolne, 2) lasy, 3) nieużytki, 4) użytki ekologiczne, 5) grunty zadrzewione i zakrzewione, 6) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, 7) grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, 8) grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast art. 1 ustawy o podatku rolnym stanowi, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Ze znajdujących się natomiast w aktach sprawy wypisów z Rejestru Gruntów prowadzonego przez Starostę Powiatowego w K. wynika, że prawidłowe pozostaje stanowisko organu odwoławczego zajęte w zaskarżonej decyzji, że łączna powierzchnia użytków rolnych, których właścicielami pozostają M. i P. B. wynosi14,1500 ha. M. i P. B. są właścicielami położonych na terenie gminy Ś. działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], zakwalifikowanych w ewidencji gruntów wyłącznie jako użytki rolne oraz działek nr [...] i [...] w części zakwalifikowanych do "użytków rolnych " a w części jako "teren innej zabudowy Bi " tj. dz. nr [...] - 0.0723 ha to. użytki rolne, 0.0340 ha teren innej zabudowy, dz. nr [...] - 1.8683 ha to użytki rolne, 1.1140 ha teren innej zabudowy, działki te położone są w obrębie K. oraz działek położonych w obrębie Ś. przy ul. A. o nr: [...] o pow. 0.0057 ha zakwalifikowanej w ewidencji gruntów jako teren zurbanizowany niezabudowany i nr [...] o pow. 0.0627 ha zakwalifikowanej do terenów zabudowy mieszkalnej. W sprzeczności z tymi ustaleniami nie pozostaje również stanowisko podatników zajęte w piśmie z dnia 10.05.2008r., w którym nie wskazali oni zmian w stosunku do nadesłanego im zestawienia poszczególnych działek w zakresie ich numeru, położenia, powierzchni oraz prawa własności(k.4 akt administracyjnych). W konsekwencji, wbrew stanowisku skarżących, prawidłowe pozostaje ustalenie, że podatnicy są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 14,1500 ha oraz że powierzchnia gruntu na której prowadzona jest działalność gospodarcza w K. na części działek nr [...] i [...] wynosi 11.480m². Natomiast pozostałe grunty to teren działek nr [...] i [...] położone w Ś. przy ul. A. o łącznej powierzchni 684m². Zatem prawidłowo do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem rolnym została przyjęta powierzchnia użytków rolnych 14,1500 ha (10,6876 ha przeliczeniowego) oraz do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości powierzchnia 11.480m² jako gruntów związanych z działalnością gospodarczą i powierzchnia 684m² jako pozostałych gruntów. W żaden natomiast sposób podatnicy nie uzasadnili dlaczego kwestionują ustalenia dotyczące powierzchni budynków związanych z działalnością gospodarczą. Tymczasem powierzchnia budynków związanych z działalnością gospodarczą przyjęta przez organy podatkowe wynosi 585,65 m² co pozostaje zgodne z oświadczeniem złożonym przez P. B. w dniu 23 stycznia 2006r.( k.44 akt administracyjnych), a także z protokołem kontroli z dnia 17.01.2005r. ( k.47 akt administracyjnych). W aktach sprawy brak natomiast informacji, o której mowa w art. 6 ust.6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w której podatnicy, będący osobami fizycznymi, zawiadamiają o okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Zauważyć również należy, ze podatnicy nie skorzystali z możliwości złożenia ustnych wyjaśnień, w trakcie których szerzej mogli przedstawić swoje zastrzeżenia do ustaleń organu podatkowego. Organ I instancji pismem z dnia 28 kwietnia 2008r. wzywał podatników do osobistego wstawienia się w organie podatkowym, celem złożenia wyjaśnień dotyczących przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2008r.(k.11 akt administracyjnych). Złożenie wyjaśnień podatnicy jednak bezpodstawnie uzależnili od wyjaśnienia "... na jakiej podstawie ulica A. w Ś. jest ulicą A.." Za całkowicie oderwany od przedmiotu rozpatrywanej sprawy pozostaje zarzut o dokonanej przez organ podatkowy zmiany adresu prowadzonej firmy. Przedmiotem sporu nie pozostaje miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w K., ale to, czy adres tego miejsca prowadzenia działalności to K. ul. Z. nr 1, jak to przyjął organ, czy też K. nr 5 jak wywodzi strona skarżąca. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się m.in. kserokopia uchwały nr XLIII/476/2002 Rady Miejskiej Śmigiel z dnia 10 października 2002r. w sprawie nadania nazw ulic w K. (k. 16 – zał nr 3 do pisma P. B. z dnia 01 kwietnia 2008r.) oraz poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia zaświadczenia z dnia 31.03.2005r. wydanego przez Burmistrza Ś. o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej( k.25-26 akt administracyjnych). Powyższe zaświadczenie wskazuje na treść wpisu wg stanu z dnia 31.03.2005r., po zmianach dokonanych z urzędu w dniu 31.03.2005r. Zakres zmian obejmował oznaczenie przedsiębiorcy i oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy w zakresie w jakim wskazano nowy adres – K. ul. Z. 1, zamiast dotychczasowy K. 5. Powyższe potwierdza stanowisko organu I instancji zajęte w decyzji z dnia 30 maja 2008r., że w związku z tym że przedsiębiorca nie zgłosił zmiany adresu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do której doszło wskutek wejścia w życie ww. uchwały Nr XLIII/476/2002 Rady Miejskiej Śmigieł z dnia 10.10.2002r., organ ewidencyjny w dniu 31 marca 2005r. z urzędu dokonał w ewidencji działalności gospodarczej zmiany siedziby firmy z K. 5 na K. ul. Z. 1. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że strona skarżąca kwestionuje postępowanie związane ze zmianą adresu siedziby i w konsekwencji dokonanie z urzędu zmiany wpisu w ewidencji działalności gospodarczej. Te natomiast zarzuty nie mogą być przedmiotem kontroli, której Sąd dokonuje w związku z wniesieniem skargi na decyzję w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym oraz podatku od nieruchomości. Podobnie przedmiotem kontroli sądu w postępowaniu dotyczącym prawidłowości ustalenia zobowiązania podatkowego nie mogą być również zarzuty związane z nadaniem nazwy u. A. w Ś.. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. /-/ R. Wiatrowski /-/ J. Ruszyński /-/G. Gorzan