I SA/Po 1194/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 18 listopada 2014 r. J. K., reprezentowany przez doradcę podatkowego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie [...] zł. W petitum skargi wniesiono m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Argumentując to żądanie skarżący wskazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Jedynym źródłem jego dochodu jest świadczenie z tytułu renty inwalidzkiej w kwocie [...] zł brutto. Jego żona pobiera emeryturę w wysokości [...] zł i wspólnie z żoną ponoszą wydatki w kwocie ok. [...] zł, na które składają się spłata kredytu ([...] zł), zakup leków ([...] zł) i inne koszty ([...] zł). Skarżący stwierdził, że jego aktualny stan majątkowy oraz wysokość uzyskiwanych dochodów nie tylko uniemożliwia jemu zapłatę kwoty określonej w zaskarżonej decyzji, ale także, że wykonanie tej decyzji zagrażałoby jego egzystencji. Tym samym, w ocenie wnioskodawcy, wykonanie zaskarżonej decyzji z pewnością doprowadziłoby do wyrządzenia jemu znacznej szkody oraz spowodowałoby powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 13 września 2005 r., o sygn. akt II OZ 750/05, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę. Sąd jest bowiem zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, ale także o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (por. postanowienia NSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2010 r., o sygn. akt II FZ 557/10, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Badając zasadność wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd rozważył wszelkie okoliczności sprawy, mając przede wszystkim na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań m.in. egzekucyjnych organu administracji, do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie. Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie decyzji zobowiązującej skarżącego do zapłaty kwoty [...] zł (należność główna), na obecnym etapie, może spowodować wyrządzenie jemu znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu, egzekucja wymienionej kwoty mogłaby negatywnie wpłynąć na bieżącą egzystencję skarżącego. W szczególności Sąd wziął pod uwagę trudną sytuację materialną strony, znajdującą potwierdzenie chociażby w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2015 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a także - co najistotniejsze - spłacanie przez J. K. zaległych podatków (w tym określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.) w ratach, w kwocie [...] zł miesięcznie, na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...]. Na marginesie należy jednak podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.