I SA/Po 120/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka /spr./ WSA Szymon Widłak Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Rossa-Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009r. sprawy ze skargi KS na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w kwestii złożonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę /-/ Sz.Widłak /-/ G. Gorzan /-/ K. Wolna-Kubicka W dniu [...] Dyrektor Izby Celnej w P. wszczął przeciwko K. S. egzekucję administracyjną należności w podatku akcyzowym określonych w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], na podstawie wystawionych przez siebie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...],[...], [...], [...]. W oparciu o w/w tytuły wykonawcze Dyrektor Izby Celnej w P. dokonał zajęcia rachunków bankowych podatnika i zajęcia wierzytelności w Urzędzie Skarbowym w R.. W tytułach wykonawczych organ wskazał stawkę odsetek w wysokości 15%, natomiast w zawiadomieniu o zajęciu stawkę 14,5 %. Pismem z dnia [...]sierpnia 2008r podatnik wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wskazując na przepis art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na fakt, iż w tytułach wykonawczych organ wskazał stawkę odsetek w wysokości 15%, natomiast w zawiadomieniu o zajęciu stawkę 14,5 %. Organ egzekucyjny w celu korekty dokumentów wycofał zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego z błędnie określoną stawką odsetek i wystawił nowe wraz z pismami do dłużników zajętych wierzytelności, informując o tym zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w P. uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...],[...], [...], [...]. Powołując się na orzeczenie NSA w sprawie FSK 609/05 i FSK 775/05, stwierdził, iż przepis art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, tj przystąpił do rozpoznania zarzutów bez uzyskania stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Na postanowienie to zobowiązany złożył zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w P. , który postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniósł, iż Dyrektor Izby Celnej w P. wydał postanowienie w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty wniesione w postępowaniu egzekucyjnym bez uzyskania stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, co stanowi naruszenie art. 34 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor Izby Skarbowej zobowiązał organ egzekucyjny aby przed ponownym rozpatrzeniem sprawy uzyskał ostateczne stanowisko wierzyciela wyrażone w postanowieniu , które stanowić będzie podstawę wydania postanowienia w sprawie zarzutów złożonych przez zobowiązanego. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej w P. postanowieniem z dnia [...]uznał za nieuzasadnione zarzuty strony złożone w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych nr z dnia [...]W uzasadnieniu wyjaśnił, iż ustawa o stepowaniu egzekucyjnym w administracji przyznaje stronie postępowania egzekucyjnego możliwość wniesienia zarzutów w przypadku niezgodnego z prawem wszczęcia lub prowadzenia egzekucji. Przesłanki do wniesienia zarzutów zostały enumeratywnie wymienione w art. 33 tej ustawy. Wystąpienie okoliczności przewidzianych w powyższym przepisie stanowi podstawę do wszczęcia postępowania w trybie art. 34 ustawy. Istnienie innych nieuwzględnionych w treści przepisu art. 33 okoliczności dotyczących prowadzonej egzekucji nie stanowi zarzutów w rozumieniu art. 34 ustawy. Niezgodność wskazanej przez organ egzekucyjny w treści zawiadomień o zajęciu stawki odsetek za zwłokę ze stawką podaną w tytułach wykonawczych nie mieści się w kategorii spraw podlegających rozpatrzeniu w trybie art. 34 ustawy. Na postanowienie to zobowiązany złożył zażalenie do Dyrektora Izby Celnej w P.. Zarzucając błędną wykładnię przepisów prawa zawartych w art. 33 pkt 3 oraz art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wniósł o uchylenie tego postanowienia. Zdaniem zobowiązanego w związku z tym, iż w zawiadomieniu o zajęciu błędnie określono obowiązującą na ten czas stawkę odsetek za zwłokę, tym samym określono egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią obowiązku zawartego w wystawionym tytule wykonawczym, co narusza normę wskazaną w art. 33 pkt 3 ustawy. Na to, że organ naruszył wyżej wskazany przepis wskazuje , zdaniem zobowiązanego, fakt wycofania zawiadomień i przesłanie nowych z właściwą stawką odsetek. Co jednak nie mogło mieć znaczenia w rozpatrywanej sprawie, gdyż zarzuty powinny być rozpatrzone w oparciu o dowody i dokumenty istniejące w momencie ich wniesienia. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż rozbieżność która mogłaby skutkować naruszeniem art. 33 pkt 3 ustawy dotyczy wyłącznie przypadku, gdy tytuł wykonawczy określa obowiązek istniejący z mocy prawa lub z mocy orzeczenia w sposób odmienny, czy też błędny. Tymczasem tytuły wykonawcze są zgodne z treścią obowiązku. W polu 30 wskazują numer i datę wydanego orzeczenia, w polu 32 okres podatkowy dotyczący zobowiązania w polu 33 kwotę należności głównej podlegającej egzekucji, a w polu 35 termin naliczania odsetek za zwłokę. Określenie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi jest zgodne z treścią obowiązku powstałego z mocy prawa i określonego w wydanych orzeczeniach. Nie występuje więc błąd co do przedmiotu postępowania egzekucyjnego polegający na przymusowym wykonaniu obowiązku innej treści niż obowiązek określony w indywidualnym lub generalnym akcie, stanowiącym podstawę egzekucji. Organ przyznał, iż w zawiadomieniu o zajęciu wskazał błędną stawkę odsetek za zwłokę ( 14,5 % zamiast obowiązujących 15%) Ten błąd został jednak popełniony w trakcie czynności egzekucyjnej . Na czynność tę służyła zobowiązanemu skarga, o czym został on pouczony i skargę tę złożył. Postanowienie w tym zakresie zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. postanowienia z dnia [...] oddalającego skargę jako bezzasadną. Na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędną ocenę okoliczności sprawy i niewłaściwą wykładnię przepisów prawa zawartych w art. 33 pkt 3 oraz art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wniósł o uchylenie tego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż fakt, że w tytułach wykonawczych prawidłowo określono wysokość zobowiązania podatkowego oraz podano właściwą stawkę odsetek nie oznacza, ze prawidłowo wszczęto egzekucję. Sam tytuł wykonawczy, którego wystawienie jest warunkiem koniecznym do wszczęcia egzekucji nie stanowi sam w sobie podstawy do zajęcia praw majątkowych zobowiązanego. Tytuł wykonawczy wystawia wierzyciel i przekazuje organowi egzekucyjnemu , który w zawiadomieniu o zajęciu podaje kwotę należności głównej i kwotę odsetek za zwłokę do dnia wystawienia zawiadomienia, kwotę kosztów egzekucyjnych i stopę wysokości odsetek za zwłokę które zobowiązany powinien naliczyć do dnia zapłaty całości kwoty zobowiązania głównego. Instytucja zobowiązana do przekazania kwoty z konta dłużnika nie bada zasadności egzekucji, nie otrzymuje tytułu wykonawczego lecz zajmuje kwoty i nalicza odsetki w oparciu o otrzymane zawiadomienie, które w tym wypadku było błędne albowiem podawało błędną stawkę odsetek za zwłokę. Na to, że organ naruszył wyżej wskazany przepis wskazuje, zdaniem zobowiązanego, fakt wycofania zawiadomień i przesłanie nowych z właściwą stawką odsetek. Skarżący wskazał też, że mimo oddalenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. skargi na czynność egzekucyjną postępowanie w tym zakresie nie zostało zakończone, gdyż zobowiązany złożył skargę do Ministra Finansów. Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuję na uwzględnienie Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr. 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można rozstrzygnięcie naruszające prawo materialne w sposób który miał wpływ lub w przypadku prawa procesowego mógł mieć istotny wpływ na jego treść ( art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz.U. Nr. 153 poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). Skarżący jako podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wskazał przepis art. 33 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który stanowi, iż podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; tj z decyzji lub postanowień właściwych organów albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego- bezpośrednio z przepisu prawa. Skarżący nie kwestionuje, że określenie egzekwowanego obowiązku jest zgodne z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...]. W swoich zarzutach powołuje się jedynie na fakt, iż w tytułach wykonawczych organ wskazał stawkę odsetek w wysokości 15%, natomiast w zawiadomieniu o zajęciu stawkę 14,5 %. Zdaniem skarżącego niezgodność ta świadczy o naruszeniu przepisu art. 33 pkt 3 ustawy. Zdaniem Sądu stanowisko skarżącego nie jest słuszne. Racje ma organ, że rozbieżność między treścią zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego, a treścią tytułu wykonawczego, w części dotyczącej stawki odsetek, według której nalicza się dalsze odsetki, nie stanowi podstawy zarzutu w myśl art. 33 pkt 3 ustawy. Nie każda bowiem niezgodność może być podstawą zarzutu z art. 33 ust 3 cyt. ustawy , a jedynie niezgodność między treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, a określeniem tego obowiązku w tytule wykonawczym . W tym zakresie, czego zresztą skarżący nie kwestionuje, żadna niezgodność nie zachodzi. Rację ma też organ, iż zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego jest dokumentem niezależnym od tytułu wykonawczego i wszczęcie oraz prowadzenie egzekucji nie jest uwarunkowane wystawieniem tego zawiadomienia. Zawiadomienie to jest jedynie potwierdzeniem na zastosowanie określonego środka egzekucyjnego. Organ przyznał, iż w zawiadomieniu o zajęciu wskazał błędną stawkę odsetek za zwłokę. ( 14,5 % zamiast obowiązujących 15%) Ten błąd dotyczył konkretnej czynności egzekucyjnej. Na czynność tę służyła zobowiązanemu skarga, o czym został on pouczony i skargę tę złożył. A niezależnie od tego organ egzekucyjny sam błąd ten naprawił, poprzez wysłanie nowych zawiadomień, ze stawką odsetek zgodną ze stawką podaną w tytule wykonawczym. Błąd dotyczący wysokości stawki odsetek nie miał jednak jakiegokolwiek wpływu na wszczęcie i prowadzenie egzekucji. Co do zarzutu naruszenia przepisu art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , który stanowi, iż zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca, skarżący nie wskazał na czym naruszenie to polegało, a Sąd z urzędu nie dopatrzył się takiego naruszenia. Sprawa niniejsza dotyczy bowiem właśnie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, przed rozpatrzeniem tych zarzutów. Biorąc powyższe pod uwagę należało uznać, że zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkować koniecznością jego uchylenia. Sąd stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił. Sz. Widłak G. Gorzan K. Wolna-Kubicka