I SA/Po 1205/08

Dnia 15. października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 15. października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku postanawia: oddalić wniosek /-/K. Wolna-Kubicka Wnosząc o wstrzymanie powołanej w rubrum decyzji Dyrektora Izby Celnej w P., w przedmiocie zabezpieczenia na majątku strony, przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości [...] z odsetkami zwłoki, skarżący reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, uzasadnił to "ważnym interesem". Stwierdził, iż podatnik prowadzi swoją działalność częściowo w oparciu o środki pozyskiwane z banków na podstawie umów kredytowych. Ewentualne wykonanie decyzji o zabezpieczeniu osłabi wiarygodność podatnika w kontaktach z podmiotami finansującymi i będzie stanowić przeszkodę do zawierania ewentualnych dalszych umów kredytowych lub leasingowych. Zgodnie z art.61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, co dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach danej sprawy. Udzielenie w oparciu o ten przepis przez Sąd ochrony tymczasowej skarżącemu wymaga jednak takiego uzasadnienia wniosku, w oparciu o które możliwe jest przyjęcie, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Wniosek skarżącego takiego uzasadnienia nie zawiera. Nie wskazano w nim bowiem żadnych konkretnych okoliczności dotyczących skarżącego (jego sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej, szczegółowej sytuacji prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa), poprzestając na ogólnikowym wyrażeniu obaw związanych z utratą wiarygodności u kredytodawców, czy leasingodawców. Nie wiadomo, czy skarżący rzeczywiście zamierza w najbliższym czasie korzystać z kredytów, czy takie postępowanie będzie konieczne dla prowadzenia działalności. Nadto, mając na uwadze tymczasowy (i odwracalny) charakter zabezpieczenia nie sposób stwierdzić, jakie trudne do odwrócenia skutki, czy znaczna szkoda mogą w takim przypadku wystąpić. Na podstawie informacji zawartych we wniosku (jak i w aktach sprawy) nie można zatem stwierdzić, czy rzeczywiście przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. zachodzą w sprawie. Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony i brak jest podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków, to na podstawie powołanego przepisu, należało go oddalić. K. Wolna-Kubicka