I SA/Po 1208/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu [...] czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata T. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: 1. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – adwokatowi T. Z. tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...]- zł (trzy tysiące sześćset zł [...]) + 828,- zł (osiemset dwadzieścia osiem zł [...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, 2. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – adwokatowi T. Z. tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...]- zł (sto dwadzieścia zł [...]) + [...] zł (dwadzieścia siedem zł [...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu zażaleniowym. Skarżący W.G. pismem nadanym listem poleconym w dniu [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia [...] poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. Z. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., doręczonym w dniu [...] czerwca 2016 r. [karta nr [...] akt sądowych] Sąd powiadomił adwokata T.Z., że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla W.G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. odrzucił skargę W.G. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Adwokat T.Z pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i równocześnie pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Następnie adwokat T.Z. pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia [...] czerwca 2016 r. W piśmie tym wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego i oświadczył, że nie zostały uiszczone w jakiejkolwiek części [karta nr [...] akt sąd.]. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. w pkt I. uchylił postanowienie WSA w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2016 r. odrzucające skargę, w pkt II. umorzył postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. stawił się pełnomocnik adwokat G.K. z upoważnienia pełnomocnika z urzędu – adw. T.Z.. Pełnomocnik oświadczył, że podtrzymuje skargę i jednocześnie modyfikuje jej wniosek, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji. Pełnomocnik uzupełnił zarzuty skargi. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały zapłacone nawet w części, co wynika z protokołu rozprawy [karta nr [...] akt sądowych]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017r., sygn. akt I SA/Po [...] oddalił skargę W.G. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlegają wnioski pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przy rozpoznawaniu wniosków adwokata T.Z. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej jako "rozporządzenie"), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest określenie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Wartość przedmiotu zaskarżenia Przewodniczący Wydziału ustalił na kwotę [...],- zł [por. karta nr [...] akt sądowych]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8. Z § 8 pkt 6) rozporządzenia wynika, że opłaty maksymalne przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej [...],- zł do [...],- zł – [...],- zł. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie pism procesowych z dnia 21 czerwca 2016 r., z dnia 24 sierpnia 2016 r. i reprezentowanie skarżącego przed sądem pierwszej instancji na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. Pełnomocnik na rozprawie złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały opłacone nawet w części, co wynika z protokołu rozprawy [por. karta nr [...] akt sadowych]. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...],- zł, co stanowi kwotę [...] zł (1/2 x [...] zł). W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi T.Z. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...],- zł ([...] zł 00/100), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...],- zł ([...] zł 00/100) + [...],- zł ([...] zł 00/100) podatek VAT. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: w postępowaniu zażaleniowym – [...],- zł. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było wniesienie pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2016 r., na skutek którego Sąd postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. uchylił w.w postanowienie. Pełnomocnik w zażaleniu złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały opłacone nawet w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...],- zł, co stanowi kwotę [...] zł (1/2 x [...] zł). W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi T.Z. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu zażaleniowym powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości sto [...] zł 60/100 (sto [...] zł 60/100), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...],- zł ([..] zł 00/100) + [...] zł ([...] zł 60/100) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. a), pkt 2 lit. d) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.