I SA/Po 1229/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata RW o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi IU na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2008 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – na rzecz adwokata RW tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] przyznał skarżącej prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata RW do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik skarżącej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2008 r. oraz wniósł o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości, ani w części (por. protokół rozprawy z dnia [...], sygn. akt [...] – karta nr [...] akt sądowych). Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, przy czym wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze stanowiskiem zaprezentowanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie I FPS 3/13 został przekazany do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461, dalej jako "rozporządzenie"). Na podstawie § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie był udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi RW tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie minimalne powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] (wynagrodzenie [...] + podatek VAT [...]). Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.