I SA/Po 1247/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku SK o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi SK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący SK pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi z dnia [...] przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Pismo doręczono skarżącemu w dniu [...]. Skarżący pismem z dnia [...], nadanym listem poleconym w dniu [...] podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Następnie skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odrzucił skargę SK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu skutecznie w dniu [...] (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. [...] akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem [...]. Pismem datowanym na dzień [...], nadanym w dniu [...] (data stempla pocztowego, koperta, k. [...] akt sąd.), skarżący poinformował, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...]. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - w skrócie: "P.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Sąd wyjaśnił, że w.w przepisy nakładają na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji (w niniejszej sprawie w drodze skargi) obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. Sąd zaznaczył, że zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. WSA wskazał, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] zawierający wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. [...] akt sąd.), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na stronę obowiązku procesowego upływał z dniem [...]. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął powyższego braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, albowiem za takowy nie można uznać pisma skarżącego datowanego wprawdzie na dzień [...], gdyż zostało ono nadane w urzędzie pocztowym dopiero w dniu [...] (data stempla pocztowego, koperta, k. [...] akt sąd.), a więc już po terminie. Tym samym pismo to jako spóźnione nie mogło wywołać żadnych skutków prawnych. Z akt sprawy wynika, ze odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu w dniu [...]. Skarżący na to postanowienie nie wniósł zażalenia. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.