I SA/Po 1306/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 01 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku JG o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi JG na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego za lata 2006-2012 postanawia: 1. zwolnić JG od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla JG radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżący JG pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego za lata 2006-2012. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, skąd otrzymuje wsparcie w wysokości [...] oraz ma opłacane zakupy lekarstw. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...]-letnią matką. Wnioskodawca posiada dom o pow. [...] m2 oraz we współwłasności działkę gruntu o pow. [...] ha (użytkowanie wieczyste), zabudowaną budynkiem mieszkalno-warsztatowym, obciążoną hipoteką, nieruchomość rolną o pow. [...] ha, obciążoną hipoteką i o pow. [...] ha, obciążoną hipoteką (por. karta nr [...] akt sądowych), nie posiada oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący podał, że matka otrzymuje emeryturę w wysokości [...], wnioskodawca zasiłek z MOPS w wysokości [...]. Skarżący wskazał, że nie stać go na opłacenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje : 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji skarżącego wynika, iż zasadnym jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niego radcy prawnego, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, jest osobą bezrobotną, korzysta z pomocy opieki społecznej i z tego tytułu otrzymuje [...], matka jest emerytką i z tego tytułu otrzymuje [...]. Ponadto z akt administracyjnych wynika, że skarżący leczy się, miał przyznaną w związku z chorobą okresowo rentę. Z akt administracyjnych wynika również, że nieruchomości, których jest współwłaścicielem, zostały zajęte przez Komornika Sądowego. Wnioskodawca jest osobą rozwiedzioną, ciąży na nim obowiązek alimentacyjny, którego nie realizuje. Z oświadczeń skarżącego i z akt sprawy wynika, że skarżący nie ma środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.