I SA/Po 1306/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego BM o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi JG na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego za lata 2006-2012 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – na rzecz radcy prawnego BM tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę JG na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wcześniej referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Dnia [...] Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego BRM. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu radca prawny BRM pismem z dnia [...] poinformowała, że w dniu [...] sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, którą przesłała skarżącemu. Pełnomocnik skarżącego wniósł również o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do pisma załączyła opinię z dnia [...] o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt [...]. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm., dalej jako "rozporządzenie"). Na podstawie § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Natomiast § 16 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przy czym w piśmie z dnia [...] zawarto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i złożono oświadczenie, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tych okolicznościach należało przyznać radcy prawnemu BRM tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie minimalne powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] (wynagrodzenie [...] + podatek VAT [...]). Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.