I SA/Po 1307/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty spłat zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za II kwartał 2005r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Małecki W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy Decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P.-J. nr [...] z dnia [...] odmawiającej rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za II kwartał 2005r. wraz z odsetkami, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku Skarżący przytacza wyrok NSA z dnia 1 marca 1991r. III SA 3/91 " Instytucja wstrzymania wykonania decyzji [...] ma zastosowanie do decyzji nakładających określone obowiązki, których wykonanie przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu odwoławczym mogłoby narazić osobę, której te obowiązki dotyczą na niepowetowaną szkodę" dodając, że jest oczywistym iż w jego przypadku właśnie taka sytuacja zachodzi ponadto Skarżący podniósł, że w świetle przedstawionych w skardze okoliczności oraz z uwagi na orzeczone decyzje należy uznać za uzasadnione w pełni żądanie strony w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek należało oddalić. Zawarte w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej p.p.s.a. ) regulacje dają Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu ( J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004r., s.122). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne ( Postanowienie NSA z 06.12.2007r., sygn. II GZ 190/07). Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd doktryny i orzecznictwa, że niezbędną przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest między innymi możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja odmawiająca rozłożenia na raty spłat zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za II kwartał 2005r. Mając powyższy wywód na uwadze decyzja taka nie nadaje się i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Z uwagi na to iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 i art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Małecki