I SA/Po 131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., J. K. Spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV 2003 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/M. Jaśniewicz W skardze z dnia 5 listopada 2008 r. skarżący J. K., J. K. spółka cywilna wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że obecna sytuacja gospodarcza powoduje, iż wykonanie skarżonej decyzji oznaczać będzie dla kontrolowanej spółki zbyt ciężkie i nieodwracalne skutki. Podkreślono, że skarżący zatrudnia 36 pracowników, w tym kilka małżeństw, a spółka nie przynosi obecnie dochodów porównywalnych z dochodami sprzed kilku lat, co jest wynikiem obiektywnej sytuacji na rynku dóbr konsumpcyjnych. Ponadto wskazano, że na potrzeby finansowania bieżącej działalności skarżący zostali zmuszeni do zaciągnięcia kredytu na środki obrotowe i ponoszą miesięczne koszty rat leasingowych. Biorąc to pod uwagę, zapłata kwoty ponad [...] zł, wynikającej ze skarżonej decyzji, będzie się wiązać z koniecznością zaciągnięcia kolejnego zobowiązania i konsekwencji doprowadzi do zwolnienia zatrudnionych w przedsiębiorstwie pracowników. W konkluzji podkreślono, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będzie miało pozytywny skutek nie tylko dla skarżących, ale także przyczyni do zachowania zatrudnienia oraz umożliwi wywiązywanie się z zobowiązań publicznoprawnych i nie umniejszy dochodów budżetowych. Podniesiono, że wykonanie zobowiązania spowoduje dolegliwe i dalekosiężne skutki, które nie pozwolą na odbudowanie pozycji rynkowej spółki. Brat spłaty rat leasingowych spowoduje utratę rzeczy ruchomych. Do skargi dołączono dokumenty źródłowe dotyczące zatrudnienia, umów kredytowych i leasingowych. W postanowieniu z dnia 19.01.2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał m.in., że podatnik nie udokumentował, że wykonanie decyzji może go narazić na nieodwracalne skutki finansowe. Działalność gospodarcza wymaga określonego poziomu przewidywalności i zapobiegliwości co do następstw określonych ryzykiem gospodarczym. Rozpoznając wniosek skarżącej należy wskazać, że zgodnie z art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym spoczywa jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. W rozpatrywanej sprawie skarżący, uzasadniając wniosek, powołali się na ciężką sytuację ekonomiczną prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa stwierdzając, że ewentualne wykonanie decyzji spowoduje konieczność dalszego zadłużenia i redukcji zatrudnienia, a w konsekwencji przyczyni się do zmniejszenia się dochodów budżetowych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący wykazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem decyzji i przeprowadzeniem postępowania egzekucyjnego przed orzeczeniem sądu administracyjnego w rozpatrywanej sprawie. Wobec tego za uprawdopodobnione uznać należy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci faktycznego zachwiania płynności, a może nawet unicestwienia prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 w związku z art.61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/M. Jaśniewicz