I SA/Po 1313/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.; postanawia zawiesić postępowanie. Pismem z dnia 14 czerwca 2015 r., nadanym w dniu 15 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych) bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący wniósł skargę na wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję SKO w K. Mając na uwadze omyłkowe wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. skarga została przekazana do SKO w K. o czym poinformowano skarżącego poprzez doręczenie mu w dniu 19 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych) stosownej informacji. Następnie w dniu 2 lipca 2015 r. SKO w K. nadesłało na adres tutejszego Sądu skargę wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi sprawy. Postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 03 września 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1313/15 odrzucono wniesioną przez skarżącego skargę z uwagi na jej wniesienie po terminie. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sądowych przesyłki zawierającej skierowany do skarżącego odpis wyżej wymienionego postanowienia tutejszego Sądu o odrzuceniu skargi (k. [...] akt sądowych) – skarżący zmarł, w wyniku czego próba doręczenia korespondencji okazała się nieskuteczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") – Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zgodnie z kolei z dyspozycją art. 124 § 3 p.p.s.a. – nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zgodnie z kolei z art. 124 § 2 p.p.s.a. – w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 1 i 4, zawieszenie ma skutek od dnia zdarzeń, które je spowodowały. Zdarzenia te nie wstrzymują jednak wydania orzeczenia, jeżeli nastąpiły po zamknięciu rozprawy. Odnosząc przytoczone powyżej regulacje do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wywołane skargą postępowanie podlega zawieszeniu. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru adresowej do skarżącego przesyłki (k. [...] akt sądowych) zawierającej odpis postanowienia tutejszego Sądu o odrzuceniu skargi – skarżący zmarł, w wyniku czego próba doręczenia korespondencji okazała się nieskuteczna. Warto ponadto zaznaczyć, że w sprawie nie znajduje zastosowania wyjątek przewidziany w art. 124 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Wskazać w kontekście tej regulacji należy, że objęta skargą decyzja dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. Zobowiązanie podatkowe, które stanowi przedmiot objętego skargą postępowania podatkowego nie stanowi obowiązku ściśle związanego z osobą zmarłego, stosownie bowiem do postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) – Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Oznacza to, że spadkobiercy skarżącego mogą odpowiadać za zobowiązanie podatkowe skarżącego w podatku od nieruchomości za 2015 r., które to stanowi przedmiot objętego skargą postępowania podatkowego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 oraz art. 131 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.