I SA/Po 1325/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia NSA Gabriela Gorzan, Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska /spr./, As. sąd. WSA Karol Pawlicki, Protokolant ref.-staż. Paulina Budzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. w K. obecnie "B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowa na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej spółki kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ K. Pawlicki /-/ G. Gorzan /-/ M. Skwierzyńska I SA/Po 1325/05 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia [...] 2005r. A Sp. z o.o. z siedzibą w K. wystąpiła do Prezydenta Miasta P. o udzielenie pisemnej informacji co do zakresu i sposobu opodatkowania podatkiem od nieruchomości części nieruchomości znajdującej się przy ulicy [...] w P. Spółka podała, że przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch części: biurowej i hali produkcyjnej. Część biurowa nie budzi zastrzeżeń, natomiast stan techniczny hali produkcyjnej nie pozwala na jej użytkowanie, co zostało potwierdzone oceną stanu technicznego wykonaną przez eksperta oraz nakazem z dnia [...] 2004r. wydanym przez Państwową Inspekcję Pracy. Dokumenty te stanowiły załącznik do wniosku. Zdaniem A Sp. z o.o. podatek od nieruchomości winien być obniżony, bowiem hala nie nadaje się do prowadzenia działalności gospodarczej i powinna zostać uznana ze względów technicznych za nieruchomość niezwiązaną z działalnością gospodarczą. Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy powołał się na wyrok NSA z 3 grudnia 1992r. (sygn. akt SA/Kr 1020/92) oraz pismo Ministerstwa Finansów z dnia 21 sierpnia 2003r., w którym wskazano, że przepisy podatkowe, w zakresie definicji obiektów budowlanych, odwołują się bezpośrednio do prawa budowlanego . W związku z czym wyłączenie budynku z działalności gospodarczej ze względów technicznych będzie miało miejsce w przypadku wydania przez organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) decyzji o opróżnieniu bądź wyłączeniu z użytkowania w całości lub części budynku ze względu na jego zły stan techniczny. W przypadku budynków ich wyłączenie z kategorii budynków związanych z działalnością gospodarczą powinno wystąpić w przypadku wydania przez organ nadzoru decyzji na podstawie art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Z uwagi na to, że w stosunku do strony takie akty prawne nie zostały wydane, Prezydent Miasta P. stwierdził, iż nie ma podstaw do dokonania zmiany sposobu opodatkowania. Na postanowienie to Spółka wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając mu błędną interpretację art. 1a ust. 1 pkt.3 ustawy z dnia12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) przez przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające przedmiotową halę produkcyjną ze względów technicznych z kategorii gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc opodatkowanych według stawek niższych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy postanowienie organu podatkowego I instancji uznając, że nie ma podstaw do obniżenia stawki opodatkowania. Wyłączenie hali produkcyjnej ze względów technicznych z prowadzonej działalności gospodarczej nie nastąpi, gdyż brak jest decyzji organów budowlanych potwierdzających zły stan techniczny budynku. Na powyższą decyzję, strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu konsekwentnie wskazując na błędna wykładnię i zastosowanie przez organy podatkowe art. 1a ust. 1 pkt.3 ustawy z dnia12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skargę uznać należy za zasadną. Skarżąca spółka w miesiącu [...]2005r. przedstawiła organowi I instancji wniosek o interpretację w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości w roku 2005 hali fabrycznej. Zgodnie z postanowieniem przepisu art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej organy podatkowe zobligowane są do udzielenia tej interpretacji o ile nie toczy się w sprawie postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa bądź postępowanie przed sądem administracyjnym. Z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rozprawie wynika, że w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2005 toczy się postępowanie podatkowe. Nie wiadomo jednak kiedy zostało ono wszczęte. Do okoliczności tej organ odwoławczy nie ustosunkował się w odpowiedzi na skargę. W tym stanie rzeczy, skoro wszczęcie i prowadzenie postępowania podatkowego stanowi negatywną przesłankę udzielenia przez organ podatkowy pisemnej interpretacji, a nie wiadomo, czy w dniu wydania postanowień zarówno przez organ I jak i II instancji wspomniane postępowanie się toczyło, okoliczność ta przesądza o konieczności jej wyjaśnienia w toku ponownego załatwienia sprawy. Także rozważenia wymaga kwestia aktualności w 2007r. udzielenia interpretacji dotyczącej zdarzenia zaistniałego w 2005r., skoro nie można wykluczyć, że nastąpiło już określenie zobowiązania w omawianym podatku. Odnosząc się natomiast do merytorycznej zasadności stanowiska organów podatkowych w sprawie opodatkowania hali przy ul.[...] w P. podatkiem od nieruchomości według stawek przewidzianych dla budynku wykorzystywanego na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej zauważyć należy, że organ odwoławczy, nie ustosunkował się do kwestii oceny stanu technicznego hali przedstawianej w protokole z przeglądu budynku z dnia [...] 2005r., którego nie dołączono do akt administracyjnych sprawy. Powołanie się w zaskarżonym postanowieniu jedynie na przepisy art. 68 i art. 66 ust. 2 prawa budowlanego (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 z 2006r. ze zm.) jako na warunkujące formę decyzji organu budowlanego dla wyłączenia budynku z kategorii budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej uznać należy za nieuzasadnione w świetle przepisu art. 1a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.), który nie zawiera odniesienia do prawa budowlanego. Sądzić należy, że ustawodawca miał na względzie nie przyczyny techniczne leżące po stronie przedsiębiorcy, ale te związane z danym przedmiotem opodatkowania, a zatem obiektywne okoliczności natury technicznej uniemożliwiające wykorzystanie go do celów konkretnej działalności prowadzonej przez dany podmiot. Ujęta w punkcie 1 art. 1a definicja budynku odpowiada rozumieniu tego pojęcia w myśl art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126) nie oznacza to jednak, że wyłączenie danego budynku z kategorii związanej z działalnością gospodarczą powinno wystąpić tylko w przypadku wydania przez organ nadzoru decyzji na podstawie art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. W stanie faktycznym sprawy skarżąca spółka przedstawiła opinię na temat złego stanu technicznego budynku, oświadczyła ponadto, że w budynku tym nie będzie prowadzić żadnej działalności gospodarczej. A Sp. z o.o. zwróciła uwagę na fakt, iż zły stan techniczny hali produkcyjnej potwierdzony został w protokole z przeglądu budynku. Zarówno opinia jak i protokół z [...] 2005r. jednoznacznie wskazują na potrzebę przeprowadzenia kapitalnych remontów. Opinia poza tym wskazuje na niemożność prowadzenia działalności gospodarczej w hali, w jej obecnym stanie technicznym. Spółka do złożonego wniosku dołączyła również nakaz Państwowej Inspekcji Pracy z dnia [...] 2004r., z którego wynika, że zakazuje się prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowej hali w określonym zakresie. Organ podatkowy II instancji pominął ten argument nie wyjaśniając całokształtu okoliczności sprawy, a wyjaśnienia wymagało przede wszystkim w jakim zakresie spółka prowadziła działalność gospodarczą. Konkludując – należało rozważyć, czy przedstawiony w niniejszej sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że hala produkcyjna, z uwagi na zły stan techniczny, nie była wykorzystywana do celów prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Podkreślić należy, że treść udzielonej interpretacji na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej ma charakter hipotetyczny, a więc adekwatny do stanu faktycznego podanego przez podatnika we wniosku. W związku z tym w sytuacji, gdy podatnik w swym wniosku podał dane niezgodne ze stanem faktycznym, interpretacja wydana przez organ podatkowy nie będzie miała znaczenia w postępowaniu podatkowym. Organ podatkowy działając w trybie powołanego przepisu art. 14b nie dokonuje weryfikacji stanu faktycznego, co może jednak nastąpić w toku postępowania podatkowego. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, do czego obliguje sąd administracyjny przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze m.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku podatnika dokonując subsumpcji przepisów prawnych do tegoż stanu faktycznego. Z wyżej powołanych względów uznając, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, Sąd zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz art. 200 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji. /-/ K. Pawlicki /-/ G. Gorzan /-/ M. Skwierzyńska