I SA/Po 1340/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1340/16 w sprawie ze skargi M. B. i P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: odrzucić zażalenie P. B. W dniu [...] r. skarżący wnieśli skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. tut. Sąd odrzucił ww. skargę z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w dniu [...] r. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...]zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Odpisy zarządzenia zostały doręczone osobnymi przesyłkami obydwu skarżącym w dniu [...] r. W odpowiedzi na odebrane zarządzenie, skarżący P. B. wniósł we własnym imieniu o przyznanie mu prawa pomocy. Skarżąca M. B. nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy, ani nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia, wobec czego postanowieniem z dnia [...] r. tut. Sąd odrzucił zażalenie M. B. z dnia [...] r. W dniu [...] r., a więc w terminie otwartym do wniesienia zażalenia, P. B. wniósł w swoim imieniu zażalenie na ww. postanowienie (k. 62 – 63 akt sąd.). W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] r. P. B. został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia przez nadesłanie drugiego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 67 akt sąd.). Wezwanie to zostało skutecznie doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu [...] r. (k. 103 akt sąd.). W dniu [...] r. skarżąca M. B., w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] r. adresowane do P. B., wniosła w swoim imieniu zażalenie na ww. postanowienie (k. 104 – 106 akt sąd.). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma sądowego w postępowaniu sądowym. Obowiązek dołączenia odpisów do pisma sformułowany został w art. 47 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony (a więc także do zażalenia) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w której - koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym - stwierdzono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wskazana uchwała zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Nieprzedłożenie zatem wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (w tej sprawie zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 774/06), przy czym sama technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10). Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż wniesione przez skarżącego zażalenie nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 P.p.s.a., został on wezwany do nadesłania brakującego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo wezwania skarżący, w zakreślonym terminie, nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków procesowych poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, albowiem zażalenia podpisanego przez M. B. i różniącego się w swojej treści od oryginału zażalenia złożonego przez P. B., nie można uznać za uzupełnienie braku formalnego zażalenia zgodnie z wezwaniem. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.