I SA/Po 1344/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : as. sąd. WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w J na interpretację indywidualną Ministra Finanów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić uiszczony wpis w kwocie [...] /-/R. Wiatrowski Pismem sporządzonym w dniu [...] A sp. z o.o. w J złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W dniu [...] Minister Finansów wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja została doręczona wnioskodawcy w dniu [...]. Pismem nadanym w dniu [...] (k.[...] akt administracyjnych) wnioskodawca wezwał organ udzielający interpretacji do usunięcia naruszenia prawa i zmiany udzielonej interpretacji. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została udzielona pismem z dnia [...] nr [...], które stronie zostało doręczone najpóźniej w dniu [...] (datownik placówki oddawczej z dnia [...] k.[...] akt administracyjnych). Natomiast skargę nadano w Placówce Pocztowej w dniu [...].(k. [...]akt sądowych). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a ) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52§3 p.p.s.a.). Natomiast art. 52§3 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a(tj. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53. § 1 p.p.s.a. wprowadza zasadę, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie art. 53§2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przekładając powyższe na stan faktyczny rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie, w której skarga została złożona na pisemną interpretację udzieloną w indywidualnej sprawie skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro więc odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona w dniu[...], to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...]. Zatem skarga nadana w dniu [...] została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53§2 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt2 i § 3 w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Wiatrowski