I SA/Po 1352/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT 36) za 2007 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi [...] wnieśli skargę na opisaną powyżej decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi lub złożenie odpisu podpisanej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału z dnia [...] lipca 2015 r. został wezwany do wniesienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Niewniesienie wpisu w wyznaczonym terminie opatrzone zostało także rygorem odrzucenia skargi (k. [...] akt sądowych). Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącym w dniu [...] sierpnia 2015 r. (k. [...] i [...] akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął z dniem [...] sierpnia 2015 r. ([...]). W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a skarga opłacona. Dnia [...] września 2015 r. [...] złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, jak również dokonał wpłaty kwoty [...] zł i nadesłał podpisany odpis skargi. Uzasadniając wniosek podał, że pracuje za granicą i z treścią wezwania sądu zapoznał się dopiero [...] sierpnia 2015 r. w dzień powrotu do domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87§ 2 p.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do terminu złożenia omawianego wniosku, sąd za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu przyjął dzień [...] sierpnia 2015 r. tj. dzień przekazania wezwania do uzupełnienia braków formalnych. W konsekwencji sąd uznał, że termin do złożenia wniosku został zachowany. Skarżący równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonał czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Zdaniem sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez skarżącego okoliczności świadczyć mogą jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze adres. Korespondencję odebrał [...] sierpnia 2015 r. dorosły domownik. Fakt, że przesyłka nie została mu przekazana oznacza, że skarżący nie zadbał o należyte informowanie go przez domowników o korespondencji kierowanej do niego przez sąd. Skutki wszelkich zaniedbań osoby, która podjęła się oddania pisma adresatowi (w sprawie zbyt późne przekazanie wezwania do uiszczenia wpisu sadowego od skargi) obciążają skarżącego. Nie uzgadniając z domownikami sposobu informowania o korespondencji, skarżący wziął na siebie ryzyko uchybienia terminowi. Wnosząc skargę powinien liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji z sądu. Dlatego sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.