I SA/Po 1355/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Sylwia Zapalska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty skarbowej postanawia: odrzucić skargę /-/S. Zapalska Skarżący złożył skargę z dnia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która wpłynęła, za pośrednictwem organu podatkowego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty sądowej od skargi w kwocie [...] zł, na wskazany rachunek bankowy lub w kasie Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu [...] , co zostało potwierdzone podpisem na pocztowym potwierdzeniu odbioru. Zakreślony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu [...] Zgodnie z art. 220§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. W sprawie pomimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd opłata sądowa nie została uiszczona. Zamiast tego skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Należy jednak podkreślić, że skarżący wcześniej już dwukrotnie wnosił o przyznanie prawa pomocy we wnioskach z dnia [...] oraz z dnia [...] Za każdym razem Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalał te wnioski postanowieniami z dnia [...] oraz [...]. Od postanowień tych skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sąd ten dwukrotnie zażalenia te oddalał postanowieniami z dnia [...] oraz z dnia [...]. W obu przypadkach Sądy zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji uznały, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy, gdyż sytuacja materialna skarżące pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych. Wobec powyższego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia [...], w którym skarżący nie wskazuje żadnych nowych okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, gdyż wobec niezmiennego stanu faktycznego rozstrzygnięcie Sądu nie może ulec zmianie, a rozpoznawanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy przez Sąd powoduje jedynie nieuzasadnione przedłużanie postępowania. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/S. Zapalska