I SA/Po 1357/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1357/16, w ten sposób, że w uzasadnieniu: 1. w wierszu 3 zamiast "[...] lutego 2016 r. [...]" wpisać "[...] sierpnia 2016 r. skarżąca", 2. w wierszach od 4 do 8 zamiast "decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. W petitum skargi zawarto wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu." wpisać "na wskazane w rubrum postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów i przyznanie pomocy prawnej", 3. w wierszu 9 i 10 zamiast "[...] marca 2016 r." wpisać "[...] września 2016 r." W postanowieniu tut. Sądu z dnia 26 października 2016 r. znalazła się oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu skarżącego i przedmiotu skargi oraz daty wezwania do uzupełnienia wniosku przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, że tut. Sąd rozpoznał wniosek skarżącej, oznaczonej prawidłowo wraz z przedmiotem skargi w sentencji, zawarty w piśmie procesowym z dnia 11 października 2016 r., w którym skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Omyłkę tę należało sprostować z urzędu. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji zaistniała konieczność sprostowania uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), postanowiono jak w sentencji