I SA/Po 136/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-08-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego, stwierdzające jednocześnie uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania, może być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania nie powoduje negatywnych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 PPSA, i tym samym nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wstrzymaniu w trybie przewidzianym w tym przepisie. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, które nie będą mogły zostać wynagrodzone lub odwrócone.
Stan faktyczny
Podatnik XA złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, która określała wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze podatnik zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji, argumentując, że uwzględnienie skargi i późniejsze rozpoznawanie odwołania przez organ spowoduje jego pogrążenie w długach i uniemożliwi rozpoczęcie działalności gospodarczej. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015r., nr [...].

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w sprawie ze skargi XA na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015r., nr [...] Podatnik XA w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r., [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. , oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania, zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i o wstrzymanie wykonania decyzji, od której wniósł odwołanie. Uzasadniając wniosek podniósł, że uwzględnienie skargi spowoduje wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, a późniejsze rozpoznawanie przez organ odwołania spowoduje, że pogrąży się w długach. Wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji spowoduje, że nie będzie zmuszony zaciągać zobowiązań, co z kolei dopomoże w rozpoczęciu na nowo prowadzeniu działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) , dalej: "p.p.s.a." , sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o szkodę zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot świadczenia po jego spełnieniu lub jego wyegzekwowaniu, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. np. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2009 r., III SA/GL 1520/08 opubl. Lex nr 523871). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zatem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżone postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania zdecydowanie nie powoduje negatywnych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wstrzymaniu w trybie przewidzianym w omawianym przepisie. Przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania, co do zasady, jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi . Skarżący objął wnioskiem sprawy, które nie są tożsame przedmiotowo. Wprawdzie zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, to o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy ich przedmiotem będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwała NSA w Warszawie w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000r., sygn. akt FPS 12/99). Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], zapewne by zapobiec uznaniu za ostateczną, decyzji tego organu określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie kwestionowanej pierwszoinstancyjnej decyzji wymiarowej (w kontekście art. 135 p.p.s.a.) nie mógł być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło