I SA/Po 138/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-10-01

Skład orzekający: Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że jego sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał brak środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego, ponieważ ani on, ani jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania. Wobec tego skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stan faktyczny
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wskazał na pogarszającą się sytuację materialną, brak dochodów z działalności gospodarczej, brak nieruchomości i oszczędności. Na wezwanie sądu przedstawił szczegółowe dane dotyczące sytuacji finansowej swojej i żony, w tym brak dochodów w poprzednich latach, rozdzielność majątkową i fakt zamieszkiwania w mieszkaniu należącym do ojca.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 01 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych I-I K. Pawlicki Wnioskiem z dnia 17 czerwca 2008r., złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych do chwili wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona również nie ma żadnego majątku. Skarżący podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. [...], wyżywienie: [...], inne opłaty: [...]. Na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że jego żona w 2005 i w 2006 r. nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych. Skarżący nie ma kredytów bankowych; zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Ponadto od 31 lipca 2002 r. pomiędzy skarżącym a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Żona skarżącego zawarła umowę o pracę na czas określony od czerwca do sierpnia 2008r. z wynagrodzeniem [...] brutto. Ponadto skarżący oświadczył, że mieszkanie, w którym mieszka, należy do jego ojca. Środki na swoje utrzymanie pochodzą od ojca skarżącego i jego teściów. Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), z którego wynika, ze nie osiągnęła w 2007r. żadnego dochodu. Według oświadczenia skarżącego, również jego żona nie uzyskała w 2007r. dochodu. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnych środków finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. Skarżący i jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródła finansowania postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji. /-/K. Pawlicki

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło