I SA/Po 138/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-10-01
Skład orzekający: Karol Pawlicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że jego sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał brak środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego, ponieważ ani on, ani jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania. Wobec tego skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.Stan faktyczny
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wskazał na pogarszającą się sytuację materialną, brak dochodów z działalności gospodarczej, brak nieruchomości i oszczędności. Na wezwanie sądu przedstawił szczegółowe dane dotyczące sytuacji finansowej swojej i żony, w tym brak dochodów w poprzednich latach, rozdzielność majątkową i fakt zamieszkiwania w mieszkaniu należącym do ojca.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 01 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych I-I K. Pawlicki
Wnioskiem z dnia 17 czerwca 2008r., złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych do chwili wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona również nie ma żadnego majątku. Skarżący podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. [...], wyżywienie: [...], inne opłaty: [...]. Na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że jego żona w 2005 i w 2006 r. nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych. Skarżący nie ma kredytów bankowych; zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Ponadto od 31 lipca 2002 r. pomiędzy skarżącym a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Żona skarżącego zawarła umowę o pracę na czas określony od czerwca do sierpnia 2008r. z wynagrodzeniem [...] brutto. Ponadto skarżący oświadczył, że mieszkanie, w którym mieszka, należy do jego ojca. Środki na swoje utrzymanie pochodzą od ojca skarżącego i jego teściów. Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), z którego wynika, ze nie osiągnęła w 2007r. żadnego dochodu. Według oświadczenia skarżącego, również jego żona nie uzyskała w 2007r. dochodu.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnych środków finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. Skarżący i jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródła finansowania postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.
/-/K. Pawlicki
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło