I SA/Po 138/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Waldemar Inerowicz sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wyłączenie sędziego WSA [...] w sprawie ze skargi: M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne jako nieuzasadnionych postanawia oddalić wniosek. , Skarżący M. P., reprezentowany przez pełnomocnika R. P., wnioskiem z dnia 10 lutego 2015 r. wystąpił do Sądu o wyłączenie sędziego WSA [...]. Przedmiotowy wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Z oświadczenia z dnia 4 marca 2015 r. złożonego przez sędziego WSA [...] wynika, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a."), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie zaś do art. 20 § 1 P.p.s.a., na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia okoliczności uzasadniających wniosek o wyłączenie. W realiach badanej sprawy skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, ani faktów, które uzasadniałyby uwzględnienie jego wniosku o wyłączenie sędziego. Ponadto należy zauważyć, iż sędzia [...] złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania sprawy skarżącego, a prawdziwość tego oświadczenia - w przekonaniu składu orzekającego - nie budzi wątpliwości. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.