I SA/Po 139/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku X.A o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi X.B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012r., Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 01 kwietnia 2014r. odrzucił skargę X.B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne Po wydaniu w/w orzeczenia X.A działając m.in. w imieniu własnym wniósł o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie X.A występuje w postępowaniu przed tutejszym Sądem jako pełnomocnik skarżącego. W związku z tym, jako pełnomocnik działa on wyłącznie w imieniu i na rzecz skarżącego, natomiast sam nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może zaś dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego (por. postanowienie NSA z 25 września 2008 r., I OZ 709/08), który może złożyć wniosek w tej sprawie według reguł określonych w art. 252 § 1 i 2 P.p.s.a. Przy czym jednak nie oznacza to, że wniosek dotyczący strony nie może być podpisany przez jej pełnomocnika (zob. uchwała NSA z 20 maja 2010 r., I OPS 11/09, ONSAiWSA 2010, nr 4, poz. 54). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skoro z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wniosek złożył pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 oraz art. 243 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.