I SA/Po 139/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-04-10

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która jest osobą bezrobotną, samotnie wychowującą dzieci, chorującą i nieposiadającą żadnego majątku ani dochodów, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jej sytuacja materialna, brak dochodów, posiadanie na utrzymaniu małoletnich dzieci oraz konieczność ponoszenia bieżących wydatków na mieszkanie i leczenie uzasadniają zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Stan faktyczny
Skarżąca MW wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych. Skarga została odrzucona. Następnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na brak pracy, chorobę, samotne wychowywanie dzieci i brak majątku. Do wniosku dołączyła dokumenty potwierdzające jej trudną sytuację materialną i zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niej radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku MW o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi MW na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżąca MW pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę MW na w.w decyzję. Skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżąca nie zaznaczyła o ustanowienie którego pełnomocnika wnosi. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie ma pracy, choruje i jest pod stała opieką lekarzy specjalistów. Wnioskodawczyni oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnimi dziećmi - córką i z synem. Skarżąca nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, innych praw majątkowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000,- zł. Skarżąca nie ma dochodów, otrzymuje na dzieci świadczenie wychowawcze, alimenty oraz zasiłek rodzinny w łącznej kwocie [...]. Skarżąca podała, że czynsz za mieszkanie wynosi [...], energia elektryczna co drugi miesiąc [...], opał [...], [...] i telefon [...], gaz [...], szkoła [...], lekarstwa [...]. Na wezwania z dnia [...] skarżąca w odpowiedzi z dnia [...] podała, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Obecnie utrzymuje siebie i dzieci w wieku [...] z kwoty ok. [...] na co składają się świadczenia na dzieci. Skarżąca podała, że choruje i jest pod opieką lekarzy specjalistów, bierze leki, przechodzi terapię. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że świadczenia na dzieci zostały jej przywrócone dopiero od [...], odebrane zostały jej w [...] z powodu sprzedaży mieszkania, które otrzymała w spadku. Skarżąca podała, że pieniądze ze sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone m.in. na utrzymanie. Wskazała, że jej sytuacja jest trudna, nie zna się na przepisach prawa i nie wiedziała, że wpis sądowy od skargi wynosi [...]. Do pisma załączyła fakturę za energię elektryczną, gaz, telefon, potwierdzenie opłat za czynsz, wyciągi z rachunku bankowego, na który wpływają środki z funduszu alimentacyjnego, zasiłek rodzinny, świadczenie wychowawcze, zaświadczenie o stanie zdrowia, zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...], z którego wynika, że jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia [...], bez prawa do zasiłku. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje : 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji skarżącej wynika, iż zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej radcy prawnego, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczeń skarżącej i z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni nie pracuje, jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, nie posiada żadnego majątku, wychowuje samotnie dzieci w wieku [...] lat, na które otrzymuje zasiłek rodzinny, świadczenie wychowawcze oraz świadczenie alimentacyjne z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca uzyskiwane środki przeznacza w całości na miesięczne utrzymanie, w tym na koszty najmu mieszkania. Z oświadczenia skarżącej wynika zatem, że nie ma środków pieniężnych na uiszczenie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło