I SA/Po 1390/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-06-05

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku prawomocnego odrzucenia skargi, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone jako zbędne?
Ratio decidendi
Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne w sytuacji uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, nawet jeśli żądanie przyznania prawa pomocy nie zostało merytorycznie rozpoznane. W takiej sytuacji dalsze postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest zbyteczne, ponieważ nie wpłynie na skutki prawomocnego zakończenia postępowania głównego. Dlatego też, na podstawie art. 249a P.p.s.a., postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należy umorzyć.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Po wezwaniach do uzupełnienia wniosku i złożeniu sprzeciwu na zarządzenie referendarza, sąd ostatecznie odrzucił skargę. Wobec prawomocności postanowienia o odrzuceniu skargi, sąd uznał, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne i umorzył postępowanie w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A w T o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A w T na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące: listopad, grudzień 2012 r., styczeń 2013 r. oraz kwoty podatku do zapłaty za miesiące: listopad, grudzień 2012 r., styczeń 2013 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżąca A w T, reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia [...] wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy pismem z dnia [...] wezwał skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika, m.in. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oryginału wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu, ewentualnie złożenie podpisanego odpisu wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu, ewentualnie do podpisania kserokopii wniosku (w załączeniu). W odpowiedzi na w.w wezwanie pełnomocnik skarżącej przedłożył kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy z potwierdzeniem za zgodność z oryginałem. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia [...] pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] wniosła sprzeciw na w.w zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...], wezwano pełnomocnika skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Jednocześnie pouczono, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Następnie skarżąca spółka złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy, który na wezwania referendarza sądowego uzupełniła. Po uzupełnieniu przez skarżącą w.w wniosku wynika, że spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę A w T na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące: listopad, grudzień 2012 r., styczeń 2013 r. oraz kwoty podatku do zapłaty za miesiące: listopad, grudzień 2012 r., styczeń 2013 r. Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...]. Na to postanowienie nie zostało złożone zażalenie. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi A w T na w.w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Rozpoznając wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, że zgodnie z art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Kluczowe dla prawidłowej wykładni przytoczonego przepisu jest ustalenie znaczenia zwrotu "zbędne". Na gruncie reguł języka powszechnego zwrot "zbędny" oznacza tyle, co taki, który nie jest koniecznie potrzebny i bez którego można się obejść [tak: Wielki Słownik Języka Polskiego, dostępny pod adresem: http://www.wsjp.pl]. W ocenie starszego referendarza sądowego rozpoznającego niniejszą sprawę rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne m.in. w sytuacji uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, mimo braku rozpoznania żądania skarżącej przyznania jej prawa pomocy. W takiej sytuacji rozpoznawanie wniosku w tym zakresie staje się zbyteczne, bowiem nawet jego rozpoznanie zgodnie z intencją strony nie niweczy skutków prawomocnego zakończenia postępowania. Mając zatem na uwadze, że postanowienie WSA z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi jest prawomocne począwszy od dnia [...], stwierdzić należy, że rozpoznanie wniosku skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło