I SA/Po 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie NSA Stanisław Małek /spr./ NSA Maria Skwierzyńska Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przywrócenie terminu do złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę /-/ M.Skwierzyńska /-/ K.Wolna-Kubicka /-/ S. Małek Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wszczął na podstawie własnych tytułów wykonawczych postępowanie egzekucyjne wobec M. K. z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Powyższe tytuły zostały doręczone zobowiązanemu 29 lipca 2009r. M. K. wniósł w dniu 14 sierpnia 2008r. o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Podał, iż, z uwagi na pobyt poza granicami kraju, nie miał możliwości złożenia zarzutów w terminie. Do wniosku załączył pismo zawierające zarzuty oraz rachunek z pobytu w hotelu w dniach 6-8 lipca 2009r. Dyrektor Oddziału ZUS postanowieniem z dnia (...), na podstawie przepisów art. 58 § 1, § 2 kpa oraz art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odmówił zobowiązanemu przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów. Wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 kpa, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Podkreślono, iż z brakiem winy w uchybieniu terminu mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody - niezależnej od zainteresowanego. Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów (art. 27 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej) upłynął 5 sierpnia 2009r. Zobowiązany przedstawił rachunek za pobyt w hotelu za granicą w okresie od 6 do 8 lipca 2009r. Nie wykazał zatem, iż w ustawowym terminie do wniesienia środka zaskarżenia istniała przeszkoda uniemożliwiająca jego zachowanie. 1 W zażaleniu M. K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia oraz przywrócenie terminu. Stwierdził, iż przepis art. 58 § 1 kpa nie wymaga udowodnienia braku winy a jedynie uprawdopodobnienia, które nie daje pewności twierdzenia o danym fakcie. Wskazano, iż pobyt za granicą uniemożliwił zobowiązanemu złożenie pisma na poczcie. Zgodnie bowiem z przepisami kpa tylko pisma nadane w polskiej placówce pocztowej uważa się za złożone w terminie. Ponadto, z uwagi na odległość od miejsca pobytu (100 km), nie było również możliwości złożenia pisma za pośrednictwem konsulatu. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z (...) utrzymał w mocy zaskarżonej rozstrzygnięcie. Podkreślono, iż zobowiązany przedstawił rachunek za pobyt w hotelu za granicą w okresie od 6 do 8 lipca 2009r. Natomiast termin do wniesienia zarzutów upłynął 5 sierpnia 2009r. Nie wykazano zatem, iż w ustawowym terminie do wniesienia zarzutów istniała przeszkoda uniemożliwiająca jego zachowanie. W konsekwencji organ egzekucyjny w sposób prawidłowy odmówił zobowiązanemu przywrócenia terminu. W skardze M. K. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej oraz przywrócenie terminu ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 kpa. Wskazał, iż organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie bez zawiadomienia o toczącym się postępowaniu, czym uniemożliwił skarżącemu wypowiedzenie się oraz przedstawienie innych materiałów. Podkreślono, iż organ odwoławczy błędnie uznał, iż przedstawione dowody dotyczą okresu od 6 do 8 lipca 2009r., podczas gdy odnoszą się one do okresu 6-8 sierpnia 2009r. Nieprawidłowo ustalono więc stan faktyczny, co stanowi naruszenie przepisu art. 10 kpa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację wskazaną w zaskarżonym postanowieniu. 2 Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd uwzględniając skargę uchyla postanowienie, jeśli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto sąd stwierdza nieważność postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby stwierdzenie jego nieważności bądź uchylenie. Zgodnie z przepisem art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jeżeli przepisy ustawy egzekucyjnej nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 18). Natomiast stosownie do art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Tytuły wykonawcze zostały doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca 2009r. (k. 75 akt egz.). Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął zatem w dniu 5 sierpnia 2009r. Podkreślenia również wymaga, iż jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można 3 wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że w ustawowym terminie do wniesienia zarzutów (29 lipca - 5 sierpnia 2009r.) zaistniała przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności. Wbrew twierdzeniu skarżącego przedstawiony rachunek potwierdza bowiem jedynie, że przebywał on w hotelu za granicą w dniach od 6 do 8 lipca 2009r. (k. 82). Organ odwoławczy prawidłowo uznał więc, iż nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów. Odnosząc się do zarzutów skargi, podkreślenia wymaga, iż nie mogły one mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Wprawdzie zgodnie z art. 10 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz głoszonych żądań, jednakże w postępowaniu zażaleniowym nie było prowadzone żadne postępowanie dowodowe. Skarżący, zarówno w zażaleniu, jak i w skardze nie podniósł nowych okoliczności potwierdzających brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto nie można pominąć, iż w postępowaniu egzekucyjnym przepisy kodeksu znajdują zastosowanie jedynie w sposób odpowiedni. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji wyroku. /-/ Maria Skwierzyńska /-/ Katarzyna Wolna-Kubicka /-/Stanisław Małek 4