I SA/Po 1429/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont(spr.) Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 marca 2009r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy do wysokości wartości nabytego majątku oddala skargę /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dnia [....]. nr [...], na podstawie przepisów art. 107 § 1, § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 108 oraz art. 112 § 1 pkt 1, § 2, § 4 i § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) - dalej: O.p., po ponownym rozpatrzeniu sprawy (po uchyleniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...]. nr [...] decyzji I instancji z dnia [...]r. nr [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia) orzekł o odpowiedzialności A.R. jako nabywcy przedsiębiorstwa "U." - S. J. solidarnie ze S. J.za zaległości podatkowe do wartości nabytego majątku, tj. kwoty [...] zł w zakresie podatku od towarów i usług z wyliczeniem za poszczególne miesiące w okresie od kwietnia 2003r. do stycznia 2005r. oraz za koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym. Należność główna stanowi kwotę: [...] zł, odsetki za zwłokę [...] zł, koszty postępowania egzekucyjnego [...] zł. Uzasadniając decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego podał, że zostały spełnione przesłanki określone w przepisie art. 112 O.p. warunkujące przypisanie A. R. odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe S. J.. Nabyła ona w drodze darowizny od ojca - S. J. zakład "U." z siedzibą w M. P., o wartości łącznej [...] zł (umowa darowizny z dnia [...] marca 2005r. Rep [...]). Darczyńca, który dotychczas prowadził zakład, z dniem [...] marca 2005r. zlikwidował działalność gospodarczą. Zaległości te są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez zbywcę - S. J. i powstały do dnia nabycia przez A. R. przedsiębiorstwa. Podkreślił, iż na mocy powołanego przepisu nabywca przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz składników majątkowych odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze zbywcą (podatnikiem) za jego zaległości podatkowe. Zakres odpowiedzialności nabywcy jest ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku. Odpowiedzialność nabywcy dotyczy jedynie zaległości podatkowych powstałych do dnia nabycia, a więc takich zobowiązań zbywcy, dla których upłynął już termin płatności. W odwołaniu A. R. domagała się uchylenia powyższej decyzji w całości i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji w całości ewentualnie uchylenia tej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzji zarzuciła: 1) naruszenie art. 112 § 6 i § 7 O.p., poprzez ich nieuzasadnione niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, iż nabywca - A. R. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe S. J. w podatku od towarów i usług za lata 2003 - 2005 jako zbywcy przedsiębiorstwa - Zakładu " z siedzibą w M. P., 2) naruszenie przepisu art. 108 § 4 O.p., poprzez ich niezastosowanie i wszczęcie oraz prowadzenie postępowania w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa - A. R., bez wydania postanowienia o bezskuteczności egzekucji prowadzonej w odniesieniu do S. J., 3) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż zaświadczenie w trybie art. 306e O.p. o niezaleganiu z podatkami przez S. J., jakim dysponowała A. R.., nie jest tożsame w skutkach z zaświadczeniem wydanym w trybie art. 306g O.p. w zakresie dotyczącym wyłączenia odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy, 4) naruszenie art. 121 O.p., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych polegające na całkowitym pominięciu dowodu - zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, nr KPI [...], wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z którego wynika, iż zbywca - S. J., wg stanu na dzień [...] lutego 2005r., nie posiada zaległości podatkowych, 5) naruszenie art. 122 i art. 187 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, w powiązaniu z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania pracownika urzędu skarbowego, który wydał w dniu [...] lutego 2005r. w T. zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach przez S. J., 6) naruszenie art. 191 O.p., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez organ orzekający polegające na dowolnej i wybiórczej ocenie zebranego materiału dowodowego, 7) naruszenie art. 120 O.p., przez naruszenie zasady praworządności polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...]. nr [...].. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 107, art. 108 i art. 112 § 1 i § 2, § 4 i § 5 O.p., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymuje w mocy decyzje organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, co następuje: poza sporem jest fakt nabycia przez A. R. od podatnika S. J. wszelkich praw i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowiącą zakład - "U. " z siedzibą w M. P., o łącznej wartości [...] zł . Zakres odpowiedzialności A. R. został ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa, tj. do kwoty [...] zł. Poza sporem pozostaje również fakt, że odpowiedzialność nabywcy dotyczy zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2002r. (winno być 2003), 2004r. i 2005r. a zaległości te są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez zbywcę - S. J.. Przedmiotowe zaległości powstały do dnia nabycia przez A. R. przedsiębiorstwa, a więc dotyczą takich zobowiązań zbywcy, dla których upłynął termin płatności. Zdaniem organu odwoławczego zarzuty wobec zaskarżonej decyzji są bezzasadne. Zgodnie z art. 112 § 7 O.p. nabywca za zgodą zbywcy może wystąpić do organów podatkowych o wydanie zaświadczenia o wysokości zaległości podatkowych zbywcy. Wbrew twierdzeniu odwołującej jest to jednak zupełnie inne zaświadczenie niż zaświadczenie wydane podatnikowi. Tryb wydawania zaświadczeń podatnikowi (zbywcy) regulują przepisy art. 306e O.p., natomiast tryb wydawania zaświadczeń nabywcy za zgodą nabywającego (winno być zbywającego), reguluje przepis art. 306g O.p. Wskazywane przez zobowiązaną zaświadczenie z dnia [...] lutego 2005r. nr /[...] zostało wydane S. J. dla innych celów, tj. do przedłożenia do Banku Spółdzielczego w U. i potwierdza jedynie stan wpłat dokonanych przez tego podatnika w porównaniu z deklarowanymi przez niego podatkami w poszczególnych deklaracjach podatkowych. Istnienie zaświadczenia jest bezsporne, zbędne było więc przesłuchanie świadka na okoliczność jego wydania. Nabywca nie występował za zgodą zbywcy do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o wydanie zaświadczenia o wysokości jego zaległości podatkowych. Nie może zatem skutecznie powołać się na wyłączenie swojej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zbywcy. Stwierdził Dyrektor, iż bezskuteczność egzekucji prowadzonej wobec zbywcy nie jest, w świetle przepisu art. 112 O.p., przesłanką do orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe nabywcy przedsiębiorstwa. Przepis art. 108 § 4 O.p. stanowi bowiem, że egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się bezskuteczna i nie ma on zastosowania na etapie wydania decyzji w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy. Dopiero po orzeczeniu solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej podjęcie wobec niej egzekucji możliwe jest w przypadku bezskuteczności egzekucji skierowanej do pierwotnego dłużnika - S. J.. Dyrektor Izby Skarbowej nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa i naruszała przepis art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa. Organy podatkowe działają zgodnie z zasadą legalizmu (praworządności), wyrażoną w powołanym przepisie, tj. zgodnie z przepisami prawa, bez możliwości oceny tego prawa i bez możliwości jego uzupełnienia, bądź zmiany. Organ odwoławczy nie dopatrzył się również, aby decyzja naruszała przepis art. 121 oraz art. 122 O.p. Organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał dowody, które po przeprowadzeniu postępowania podatkowego stały się podstawą wydania orzeczenia i są to zarówno dokumenty dostarczone przez podatnika, jak i fakty, które są znane organowi podatkowemu z urzędu. W skardze A. R. domagała się uchylenie w całości decyzji obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego majce wpływ na wynik sprawy art. 112 § 6 i § 7 O.p., poprzez ich nieuzasadnione niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, iż nabywca - A. R. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe S. J. w podatku od towarów i usług za lata 2003 - 2005 jako zbywcy przedsiębiorstwa Zakładu "U. " z siedziba w M. P., 2) naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 306e i 306g O.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie tego pierwszego przepisu i w konsekwencji błędne uznanie, iż zaświadczenie w trybie art. 306e O.p. o niezaleganiu z podatkami przez S. Ja., jakim dysponowała A. R., nie jest tożsame w skutkach prawnych z ewentualnym zaświadczeniem uzyskanym w trybie art. 306g O.p. w zakresie dotyczącym wyłączenia odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy, 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 O.p., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych polegające na całkowitym pominięciu dowodu - zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, nr [...], wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T., z którego wynika, iż zbywca S. J. wg stanu na dzień [...]lutego 2005 r. nie posiada zaległości podatkowych, 4) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122 i art. 187 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, w powiązaniu z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania pracownika urzędu skarbowego, który wydał w dniu [...] lutego 2005r. zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach przez S. Ja., 5) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 191 O.p., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez organ orzekający polegające na dowolnej i wybiórczej ocenie zebranego materiału dowodowego. Uzasadniając skargę podała, że zaświadczenie z [...] lutego 2005r nr [...]zostało wydane na 9 dni przed zbyciem przedsiębiorstwa. Uzyskała je od zbywcy S. J. i to za jego zgodą oraz na jego wniosek. Zgodnie z brzmieniem art. 306a O.p., organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Z zaświadczenia wynika jednoznacznie, iż na dzień [...] lutego 2005r. zbywca - S.J. nie posiadał żadnych zaległości podatkowych, a to z kolei, w sposób oczywisty musi wpływać na odpowiedzialność skarżącej za zaległości podatkowe zbywcy lub jej brak. Zgodnie z treścią art. 112 § 6 O.p., nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 306g O.p. Gdyby w tym samym czasie z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, za zgodą zbywcy, wystąpiła skarżąca, ten sam organ podatkowy nie wydałby zaświadczenie o innej treści. W przeciwnym razie powstałyby dwa rożne stany faktyczne dotyczące tej samej okoliczności - stanu zadłużenia podatnika. Organ orzekł o przeniesieniu odpowiedzialności za zaległości podatkowe zbywcy na A. R. z rażącym naruszeniem zasad wyrażonych w art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., w szczególności poprzez całkowite pominięcie dowodu - zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. W ocenie skarżącej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, poza matematycznym wyliczeniem odsetek i poprawieniem zakresu odpowiedzialności w datach co do roku 2005, organ podatkowy I instancji w żadnym zakresie nie odniósł się zarówno do braków w postępowaniu dowodowym (dokument w postaci zaświadczenia oraz przesłuchanie świadka), a także kwestii związanych z wzajemnym stosunkiem zaświadczeń wydawanych w trybie art. 306e oraz art. 306g O.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie w całości, uznając zarzuty podniesione w skardze jako nie zasługujące na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem i może zaskarżoną decyzję (inny akt administracyjny) uchylić lub stwierdzić jej nieważność, jeżeli w istotny sposób narusza ona przepisy. Uprawnienia sądu administracyjnego mają w zasadzie charakter kasacyjny, a nie reformatoryjny. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do rozstrzygania sprawy zamiast organów administracyjnych. Zgodnie natomiast z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie (danej sprawie) ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Jeżeli np. sąd nie orzeka co do istoty sprawy, lecz ze względu na istotne uchybienia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję, to w takiej sytuacji organ związany jest wyłącznie wskazaniami co do uzupełnienia postępowania. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję tylko w wypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 powyższej ustawy). W postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności określona w art. 134 tejże ustawy, z której wynika, iż sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W trakcie orzekania sąd winien mieć również na względzie tzw. zasadę reformationis in peius (niepogarszania sytuacji strony skarżącej). W świetle powyższych kryteriów skarga okazała się bezzasadna. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów art. 112 § 6 i § 7 O.p., poprzez ich nieuzasadnione niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, iż nabywca - A. R. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe S. J. w podatku od towarów i usług za lata 2003 - 2005 jako zbywcy przedsiębiorstwa oraz art. 306e i 306g O.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie tego pierwszego przepisu i w konsekwencji błędne uznanie, iż zaświadczenie w trybie art. 306e O.p. o niezaleganiu z podatkami przez S. J., jakim dysponowała A. R., nie jest tożsame w skutkach prawnych z ewentualnym zaświadczeniem uzyskanym w trybie art. 306g O.p. w zakresie dotyczącym wyłączenia odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy. Wskazać należy, iż stosownie do art. 112 § 1 O.p. nabywca przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz składników majątkowych odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie ze zbywcą (podatnikiem) za jego zaległości podatkowe. Zakres odpowiedzialności nabywcy jest ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku. Ponadto odpowiedzialność ta dotyczy jedynie zaległości podatkowych powstałych do dnia nabycia, a więc takich zobowiązań zbywcy, dla których upłynął już termin płatności. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 107 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa odpowiedzialność podatkowa obejmuje też wskazane w tym przepisie należności, z zastrzeżeniem art. 112 § 4 O.p. Odpowiedzialność ta nie dotyczy więc podatków niepobranych oraz pobranych, a niewpłaconych przez płatników lub inkasentów, a także odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz oprocentowania niezwróconych w terminie zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług. Jednakże wyłączenie to nie znajduje zastosowania do nabywców będących małżonkiem lub członkami rodziny podatnika w rozumieniu art. 111 § 3 O.p. (zstępni, wstępni, rodzeństwo, małżonkowie zstępnych, osoby pozostające w stosunku przysposobienia oraz pozostające z podatnikiem w faktycznym pożyciu). Potencjalny nabywca przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części oraz składników majątku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej może, przed podjęciem ostatecznej decyzji o nabyciu, uzyskać informacje co do ewentualnych zaległości ciążących na zbywcy, za które mógłby ponosić odpowiedzialność. Zgodnie bowiem z art. 112 § 6 O.p. nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 306g O.p. Celem tej regulacji jest zapoznanie się z ryzykiem, jakie wiąże się z nabyciem majątku i świadome podjęcie decyzji w tym zakresie. Nie ma przy tym znaczenia czy nabycie to miało charakter odpłatny czy też nieodpłatny. Obojętne jest również to, czy nabywca przyjął darowiznę w dobrej wierze i nie odniósł z niej żadnej korzyści, ponieważ o odpowiedzialności decyduje sam fakt nabycia majątku od podatnika po powstaniu zaległości podatkowej, z ograniczeniem do wysokości wartości majątku. Uzyskanie zaświadczenia o zaległościach zbywcy nie jest zależne wyłącznie od woli potencjalnego nabywcy. Powołany art. 306g O.p., regulujący kwestie związane z wydawaniem tego rodzaju zaświadczeń, stanowi bowiem, iż organ podatkowy wydaje je na wniosek nabywcy (raczej dopiero potencjalnego nabywcy), za zgodą zbywającego. W zaświadczeniu określa się wysokość zaległości podatkowych, a także innych należności zbywającego, za które odpowiedzialność może ponosić nabywca, znanych na dzień wydania zaświadczenia. W myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. Nr 165, poz. 1374, z późn. zm.), zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych zbywającego wydaje się na żądanie podmiotów wymienionych w art. 306g § 1 O.p. Podstawę do wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości, związanych z działalnością gospodarczą stanowi zgoda podatnika wyrażona na piśmie, z jego podpisem i pieczęcią używaną dla celów tej działalności. Wzór zaświadczenia zawiera załącznik nr 3 do ww. rozporządzenia. Jak już wspomniano waga uzyskanego przez nabywcę zaświadczenia jest taka, że nie odpowiada on za te zaległości podatkowe zbywcy, których w zaświadczeniu nie wykazano. Jednakże ochrona, jaką daje zaświadczenie, jest ograniczona czasowo. Nabywca będzie bowiem odpowiadał za zaległości podatkowe oraz inne należności zbywcy wymienione w art. 107 § 2 pkt 2 - 4 O.p. (z wyłączeniem odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz oprocentowania od niezwróconych w terminie zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług), powstałe po dniu wydania zaświadczenia, a przed dniem nabycia, jeżeli od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia: 1) upłynęło 30 dni - w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego części, 2) upłynęły 3 dni - w przypadku zbycia składników majątku. Podkreślić jednocześnie należy, iż wyłączenie odpowiedzialności nabywcy nie zostało uzależnione od posiadania przez niego jakiegokolwiek zaświadczenia o zaległościach podatkowych zbywającego, ale zaświadczenia wydanego nabywcy środka trwałego w trybie art. 112 § 7 Ordynacji podatkowej. Logicznym jest również, że zaświadczenie takie nabywca powinien posiadać przed nabyciem środka trwałego, gdyż wtedy będzie mógł twierdzić, że decyzję o nabyciu podjął, działając w zaufaniu do urzędowej informacji o wielkości zadłużenia zbywcy" (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2003r., SA/Bd 1591/03, POP 2004, z. 5, poz. 97). Bezsporny w niniejszej sprawie pozostaje fakt nabycia przez A. R. (nazwisko panieńskie G.) od podatnika S.J. (ojca) wszelkich prawa i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowiącą zakład - "U.z siedzibą w M. P, o łącznej wartości [...] zł (akt umowy darowizny z [..] marca 2005r. nr Rep. [...] - k. 17 akt pod., uzupełnione aktem notarialnym z [...]maja 2005r. nr Rep. [...] - k. 18 akt pod.). Zakres odpowiedzialności w zaskarżonej decyzji ograniczony został do wartości nabytego przedsiębiorstwa, tj. do kwoty [...] zł, na którą składają się: należność główna w wysokości [...] zł, odsetki za zwłokę w wysokości [...] zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł. Odpowiedzialność nabywcy dotyczy zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2003r., 2004r. i 2005r. a zaległości te związane są z działalnością gospodarczą prowadzoną przez zbywcę S. J. Przedmiotowe zaległości powstały do dnia nabycia przez A. R. przedsiębiorstwa, a więc dotyczą takich zobowiązań zbywcy, dla których upłynął termin płatności (k. 19 akt pod.). Nie ulega wątpliwości, iż nabywca nie występował za zgodą zbywcy do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o wydanie zaświadczenia w trybie przepisu art. 306g O.p. Natomiast powołane przez skarżącą zaświadczenie z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] (k. 16 akt pod.) zostało wydane S.J. dla innych celów, tj. do przedłożenia do Banku Spółdzielczego O/Z w U. i potwierdza jedynie stan wpłat dokonanych przez podatnika w porównaniu z deklarowanymi przez niego podatkami w poszczególnych deklaracjach podatkowych. Tym samym skarżąca nie mogła skutecznie powołać się na wyłączenie swej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zbywcy z tytułu podatku od towarów i usług, nie występowała bowiem do organów podatkowych o wydanie stosownego zaświadczenia. Zaświadczenie wydane na podstawie art. 306e o niezaleganiu w podatkach przez S. J. nie jest bowiem tożsame z zaświadczeniem wydanym w trybie art. 306g O.p. Bezzasadne są w ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Organy podatkowe prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów, podjęły również wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano dowody, które po przeprowadzeniu postępowania stały się podstawą wydania rozstrzygnięcia i są to zarówno dokumenty dostarczone przez stronę, jak i fakty znane organowi z urzędu. Za bezpodstawny przy tym należało uznać zarzut skarżącej, iż organ podatkowy nie dokonał oceny dowodu w postaci przesłuchania świadka na okoliczność wydania zaświadczenia z [..] lutego 2005r., skoro bezsporne jest, iż taki dokument został wydany. Ponadto organy podatkowe dokonując oceny, czy dana okoliczność została udowodniona, wzięły pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego, w tym treść wymienionego zaświadczenia. Z tych powodów Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska