I SA/Po 143/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 03 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia uczestnika postępowania [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej uczestnika postępowania [...] w sprawie ze skargi: [...] na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. (k. [...] akt sądowych) odrzucił powyższą skargę [...]. W dniu [...] maja 2014 r. został doręczony skarżącej oraz uczestnikowi postępowania [...] odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia (k. [...] i [...] akt sądowych). W szczególności zostali oni pouczeni, że na postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą należy złożyć w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych. W dniu [...] czerwca 2014 r. [...] wniósł sporządzone przez niego samodzielnie pismo zatytułowane "zażalenie". W związku z rozbieżnościami występującymi w piśmie, a stanem faktycznym sprawy sąd wezwał go do wyjaśnienia czy ww. pismo oprócz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera również skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2014 r. odrzucające skargę. W odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2014 r. [...] potwierdził, że pismo to oprócz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera również skargę kasacyjną na postanowienie WSA z dnia 16 kwietnia 2014 r. W związku z tym że skarga kasacyjna została sporządzona samodzielnie przez uczestnika postępowania, sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." odrzucił skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r. Odpis powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącej oraz uczestnikowi postępowania wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia w dniu [...] sierpnia 2014 r. (k. [...] i [...] akt sądowych). W szczególności zostali oni pouczeni, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych. W dniu [...] sierpnia 2014 r. skarżąca i uczestnik postępowania złożyli sporządzone przez nich samodzielnie zażalenia na postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną. W zażaleniach podnieśli, że w toku postępowania złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy, w których wnieśli m.in. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, który mógłby sporządzić i podpisać skargę kasacyjną i dzięki któremu spełniony zostałby przymus adwokacko-radcowski. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a., którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie zażalenia przez kwalifikowanego pełnomocnika oznacza jego napisanie i podpisanie przez tego pełnomocnika. Skarżący sporządził tymczasem i wniósł zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej samodzielnie z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, aby należał do kręgu osób zwolnionych od tego przymusu. Sąd nie miał obowiązku wzywania do uzupełnienia braku zażalenia przez sporządzenia go zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 194 § 4 p.p.s.a., bowiem brak ten nie podlega uzupełnieniu, a jego niespełnienie powoduje niedopuszczalność środka zaskarżenia. Z tego też powodu zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej j podlega odrzuceniu stosownie do treści powołanych wyżej przepisów. Rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie uniemożliwia skarżącemu wniesienia skargi powtórnie, tym razem sporządzonej przez pełnomocnika z tym, że ponowne wniesienie skargi powinno nastąpić w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. W przypadku uwzględnienia wniosku i przyznania prawa pomocy i ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika, może on złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Dlatego sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 oraz z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.