I SA/Po 1438/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2008r. wniosku A SA w Z. o stwierdzenie prawomocności wyroku z dnia 28 grudnia 2007r., w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie ze skargi A SA w Z. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 1995 r. postanawia oddalić wniosek /-/ W. Zygmont Strona skarżąca A S.A., z siedzibą w Z. na podstawie przepisu art. 169 w zw. z art. 168 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wniosła wydanie postanowienia, w przedmiocie uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z dnia 28.12.2007r., sygn. akt I SA/ Po 1438/ 07, co do punktu trzeciego sentencji wyroku, to jest w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek skarżąca spółka stwierdziła, że od wyroku, zarówno strona skarżąca, jak i strona przeciwna wywiodły skargi kasacyjne, ale jak to wynika ze skargi kasacyjnej organu odwoławczego ,zaskarżył on wyrok jedynie w części dotyczącej punktu pierwszego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w tym tylko zakresie. Ponadto w ramach powołanych przez siebie podstaw kasacyjnych, ani też w uzasadnieniu skargi, nie wskazał na jakiekolwiek naruszenie procedury tak co sposobu zasądzenia jak i wysokości przyznanych skarżącej kosztów procesu. Spółka natomiast kwestionowała jedynie rozstrzygnięcia zawarte w punkcie pierwszym i drugim wyroku. Brak bowiem zarzutów w jej skardze kasacyjnej, w odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Powyższe oznacza, że wyrok, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania stał się prawomocny, a to z upływem terminu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 200 i art. 209 p.p.s.a. orzeczenie o kosztach sądowych (tj o zwrocie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) stanowi element wyroku w razie uwzględnienia skargi bowiem w zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W przypadku zaskarżenia orzeczenia co do istoty sprawy, orzeczenie to nie ulega uprawomocnieniu aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji. W myśl art. 168 § 3 p.p.s.a. jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części, to jest niezaskarżonej, skoro stosownie do przepisu art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, to jest przypadki określone w § 2 tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny może więc uchylić wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji także w części niezaskarżonej, i to mimo braku wniosku ze strony składającego skargę kasacyjną ( art. 186 p.p.s.a.). Zatem sąd I instancji mając na uwadze treść art. 186 w związku z art. 183 p.p.s.a. nie może na podstawie przepisu art. 169 p.p.s.a. stwierdzić prawomocności wyroku własnego wyroku w części niezasakarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem. Z tych powodów Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont