I SA/Po 1443/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu I Wydział w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru postanawia odrzucić skargę /-/ W. Zygmont Naczelnik Urzędu Celnego w L. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił A. K. stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia samochodu. Strona, nie zgadzając się z taką decyzją, pismem z dnia 2.10.2006r., wniosła za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w L. odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w P.. Organ I instancji, wypełniając dyspozycję art. 227 ustawy z dnia 29.08.1997r.- Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 18.10.2006r., w którym ustosunkował się do przedstawionych zarzutów, przekazał odwołanie strony wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego. A. K., pismem z dnia 22.11.2006r. wniósł skargę na to pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dopuszcza w art. 52 § 1 wniesienie skargi do sądu administracyjnego "po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie". Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym. Taka intencja ustawodawcy znajduje potwierdzenie w postanowieniach art. 52 § 2, w którym ustawodawca wyjaśnia, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W stanie faktycznym sprawy strona, pismem z dnia 2.10.2006r. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w P. na decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...]. Odwołanie strony od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, nie zostało jeszcze rozpatrzone. Pismo Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] ma dla strony charakter informacyjny, nie stanowi rozstrzygnięcia w sprawie i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. W związku z powyższym skarga strony jest przedwczesna, a jej złożenie na etapie trwającego postępowania odwoławczego niedopuszczalne. Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia. /-/W. Zygmont