I SA/Po 145/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [....] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zwolnić skarżącego powyżej [...] od wpisu od skargi, a w pozostałym zakresie wniosek oddalić /-/ M. Skwierzyńska Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych przez organ celny w stosunku do jego firmy do momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. Wskazał też, że zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło mu dalszą działalność i postawiło w obliczu bankructwa, a liczne nieprawidłowości wskazane przez niego w skardze dowodzą o zbyt pobieżnym potraktowaniu przez organ celny, nie tylko podstaw do wydania zaskarżonych decyzji, ale przede wszystkim wskazują na nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa, co w efekcie doprowadziło do wydania decyzji niezgodnie z obowiązującym prawem. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona skarżącego nie pracuje i również nie ma żadnego majątku. T. K. podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około 3.000 zł, przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. 1.100 zł, wyżywienie: 1.500 zł, inne opłaty: 400 zł. Na wezwanie z dnia 10 marca 2008r. T. K. w odpowiedzi z dnia 1 kwietnia 2008r. wskazał, że jego żona w 2005, jak i w 2006 r. nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych, skarżący nie ma kredytów bankowych, zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. T. K. przyznał, że od 31 lipca 2002 r. pomiędzy nim, a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Żona skarżącego jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako poszukująca pracy bez prawa do zasiłku. Na wezwanie z dnia 6 maja 2008r. w odpowiedzi z dnia 15 maja 2008r. T. K. oświadczył, że "mieszkanie, które zamieszkuje należy do jego ojca, powierzchnia mieszkania to 64 m-, koszty miesięcznego utrzymania mieszkania wynoszą 550 zł i pokrywane są z pomocy finansowej otrzymywanej od ojca i teściów. Skarżący przyznał, że w utrzymaniu rodziny pomaga jego ojciec i teściowie. Stwierdził też, że nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na temat dochodów uzyskiwanych przez ojca i teściów. Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2007- PIT-36 L, z którego wynika, że nie osiągnęła w 2007r. żadnego dochodu. Według oświadczenia T. K., również jego żona nie uzyskała w 2007r. dochodu. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek ten podlega rozpoznaniu przez Sąd na skutek sprzeciwu z dnia 3 czerwca 2008r., który skarżący wniósł od postanowienia wydanego w dniu 29 maja 2008r. przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., którym wniosek oddalono. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada środków finansowych, z których mógłby pokryć w całości koszty postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania jego i jego rodziny. Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać zwolnienie go od ponoszenia znacznej części kosztów sądowych za uzasadnione. Wobec powyższego na podstawie art. 245 §1 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono, jak w sentencji. /-/ M. Skwierzyńska