I SA/Po 145/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2026 r. sprawy ze skargi P. sp. o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła i wezwania do zapłaty kwoty długu celnego oddala skargę. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga P. H.-U. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. (zwanej dalej "spółką" lub "skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (zwanego dalej "Dyrektorem IAS", "DIAS" lub "organem II instancji") z dnia 27 października 2025 r., nr [...]. W decyzji tej utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. (zwanego dalej "Naczelnikiem WUCS" lub "organem I instancji") z dnia 21 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła i wezwania do zapłaty kwoty długu celnego. Zaskarżona decyzja została podjęta w oparciu o poniżej przedstawione okoliczności faktyczne i prawne. Wszystkie orzeczenia sądowe powołane w uzasadnieniu niniejszego wyroku są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: publ. CBOSA, chyba że wyraźnie zostanie wskazane inne źródło publikacji orzeczenia. Decyzją z dnia 21 marca 2024 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego powiadomił spółkę o zaksięgowaniu kwoty długu celnego w wysokości 42.948,00 zł. Spółka sprowadziła do kraju suszone pomidory, jednakże Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego zakwestionował zasadność zakwalifikowania przez spółkę ww. towaru do kodu wspólnotowej taryfy celnej. Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego przeprowadził kontrolę celno-skarbową i poprosił spółkę o przedstawienie dokumentów związanych ze zgłoszeniem celnym i kontrolą graniczną. Ponadto Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego chciał dowiedzieć się, czy wszystkie importowane pomidory miały taki sam skład i parametry jakościowe, czy producent to także dostawca, w jaki sposób pomidory były pakowane, jakim czynnościom były poddawane pomidory zanim otrzymano gotowy produkt, czy po przywozie z [...] były sprawdzane pod względem składu ilościowo-jakościowego, jak były one wykorzystywane. Spółka przedłożyła u Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego dokumentację świadczącą o spełnianiu przez towar wymogów unijnych co do jakości żywności. Pomidory w wadze 21,5 t przyjechały w 2.000 kartonach na 20 paletach. Koszt całkowity zamówienia to 47,5 tys. €. Spółka złożyła także zamówienie nr [...], w którym zaimportowano 22,140 t pomidorów suszonych na kwotę 52,125 tys. €. Kontrolę celno-skarbową zwieńczył protokół sporządzony przez Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego. W protokole stwierdzono, że spółka dokonała błędnej kwalifikacji celnej sprowadzonego towaru, ponieważ z jego opisu na stronie producenta – [...] A.Ş. – wynika, że pomidory suszone są solone oraz posiadają skórkę. Proces solenia pomidorów nie pozwala na zakwalifikowanie towaru do taryfy celnej ze stawką 0%. Powinna to być stawka 14,4%. Spółka popełnił błąd na tym polu. Spółka wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli celno-skarbowej. Spółka wyjaśniła, że sprowadzone pomidory nie są gotowe do spożycia, ponieważ są one przekazywane do kontrahenta – B. F. B. – który zajmuje się przetwórstwem w celu wyprodukowania np. past warzywnych oraz pomidorowych. Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego błędnie przyjął, że pomidory nadają się do spożycia. Inspekcja sanitarna stwierdziła, że produkt może być spożywany przez ludzi, jednakże jego zasolenie jest zbyt duże, aby było to możliwe. W piśmie z dnia 13 stycznia 2025 r. Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego podtrzymał swoje stanowisko zajęte w protokole kontroli. Na zapytanie o skład towarów, które były wysłane z [...], odpowiedź udzielił Minister Handlu Republiki [...] w piśmie z dnia 26 listopada 2024 r. Z dokumentów celnych wynika, że przedmiotem obrotu były suszone i solone pomidory. Również producent pomidorów – [...] A.Ş. – stwierdził, że sól jest dodawana podczas procesu suszenia. Nie ma osobnego solenia pomidorów. Spółka wypowiedziała się w sprawie. Podniosła, że sól była wykorzystywana przez producenta jako składnik konserwujący na czas transportu. Natomiast to zasolenie nie pozwala na spożycie przez człowieka. Pomidory te mają być używane jako wsad do dalszego przetwórstwa, czym zajmuje się kontrahent spółki – przedsiębiorstwo B. Decyzją z dnia 21 maja 2025 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego określił kwotę cła (różnicę pomiędzy kwotą zadeklarowaną a należną) odnoszącą się do zgłoszeń celnych i powiadomił spółkę o zaksięgowaniu długu celnego, a także wezwał spółkę do zapłaty kwoty długu celnego w terminie 10 dni od dnia doręczenia decyzji kwoty 67.484,00 zł. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego stwierdził, że przedmiotem importu były jadalne, suszone połówki pomidorów zawierające sól, które powinny być zakwalifikowane jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. Solenie pomidorów wyklucza możliwość zakwalifikowania ich do działu [...]. Solenie jest procesem konserwacji. Same suszone pomidory mogłyby być zakwalifikowane zgodnie ze zgłoszeniem celnym, gdyby ich suszenie nastąpiło za pośrednictwem ciepła lub ruchu powietrza. Solenie, które także prowadzi do wysuszenia, jest już procesem, który wykracza poza kwalifikację wskazaną przez spółkę. W związku z tym spółka nie mogła dokonać kwalifikacji importowanego towaru, dla której oznaczono stawkę 0% cła. Powinno to być 14,4%. Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego odniósł się do argumentacji spółki, jaka była podnoszona w toku postępowania. Nie jest prawdą, że importowane pomidory to półprodukt. Nie ma to znaczenia, nawet ze względu na przekazywanie towaru do kontrahenta w celu dalszej obróbki w celu wyprodukowania pasty pomidorowej. Propozycja kwalifikacji celnej nie pozwala na stwierdzenie, że importowane pomidory nie nadają się bezpośrednio do spożycia. Spółka wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji. Spółka podniosła, że organ I instancji pominął niektóre dowody w sprawie dotyczącej obecności soli w pomidorach, czy faktycznych przesłanek solenia pomidorów. Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego miał też dokonać błędnej wykładni przepisów prawa celnego co do ustalenia właściwego kodu taryfy celnej. Decyzją z dnia 27 października 2025 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podniósł, że z dokumentów zebranych w postępowaniu podatkowym wynika, iż spółka sprowadziła z [...] suszone pomidory (łac. solanum lycopersicum L.), które były solone. Inspekcja sanitarna wykazała zdatność do spożycia tych pomidorów, pomimo ich wysokiego zasolenia. Pomidory są zdatne do spożycia przez dwa lata, a więc jest to gotowy produkt. Fakt solenia potwierdził także Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w P. (zwany dalej "WIJHARS"). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uważa, że stopień przetworzenia oraz zdatność do spożycia przesądzają o tym, że spółka dokonała błędnej kwalifikacji celnej importowanego towaru. Głównym dowodem jest świadectwo badania importowanego towaru wystawione prze Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w P. (zwanego dalej "PPIS") oraz WIJHARS. Nie ma wątpliwości co do składu towaru pochodzącego z [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie zgodził się z zarzutami przedstawionymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Przede wszystkim materiał dowodowy był kompletny. Opis sprowadzonego towaru się zgadza z tym, co stwierdził organ inspekcji sanitarnej – produkt zdatny do spożycia. Ponadto z opisu producenta wynika, że suszone pomidory były solone w procesie suszenia, co oznacza, że były one konserwowane. Suszenie pomidorów niekoniecznie wymaga solenia. Można suszyć poprzez ciepło lub powietrze. Solenie to konserwacja warzyw. Same suszone pomidory nie byłyby tak zasolone, jak towar sprowadzony przez spółkę. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – dor. pod. P. J. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję organu II instancji, domagając się jej uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. Podniesiono zarzut naruszenia: 1) art. 56 i art. 57 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. z 2013 r. nr 269, poz. 1 z późn. zm., zwanego dalej "u.k.c.") oraz art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2678/87 z dnia 13 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. z 1987 r. Nr 256, poz. 1 z późn. zm., zwanego dalej "WTC") poprzez błędne ustalenia kody TARIC importowanych towarów; 2) ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej wskazanych w WTC poprzez zaniechanie stosowania not wyjaśniających do poz. [...]; 3) art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm., zwanej dalej "o.p.") poprzez pominięcie części dowodów dotyczących obecności soli w importowanych pomidorach; 4) przepisów procesowych poprzez tendencyjne prowadzenie postępowania wyjaśniającego mające na celu potwierdzenie założonej wcześniej tezy o przywozie towarów po przetworzeniu; 5) art. 191 o.p. poprzez zastosowanie wykładni dowolnej zamiast swobodnej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nikt nie kwestionuje obecności soli w pomidorach. Inny punkt widzenia skarżącej i Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczy roli tejże soli. Skarżąca zamawia półprodukty do wytwarzania past m.in. pomidorowych. Doprawianie pomidorów solą jest niecelowe jako konserwacja, bowiem to ma później być wykorzystane w dalszym procesie produkcyjnym. Skarżąca dostrzega wyraźną różnicę pomiędzy zdatnością do spożycia i do bezpośredniego spożycia. Skarżąca na przykładzie matjasów dowodzi konieczności istnienia zasolenia, które nie pozwala na bezpośrednie spożycie, ale po odpowiedniej obróbce już tak. Decyzja inspekcji sanitarnej jest tylko formalna, bowiem inaczej towar nie mógłby zostać wprowadzony na rynek unijny. Sól jest pozostałością po procesie suszenia. Skarżąca zarzuca Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej , że nie odniósł się on do wszystkich dowodów, nie wyjaśnił, dlaczego nie mogą one znaleźć zastosowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji podtrzymał stanowisko, jakie zajął w zaskarżonej decyzji. Na rozprawę w dniu 12 marca 2026 r. stawili się: pełnomocnik skarżącej oraz pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej – r. pr. M. R.. Pełnomocnik skarżącej wywiódł i wniósł jak w skardze oraz w piśmie procesowym, które dołączył do protokołu z rozprawy sądowej. Pełnomocnik skarżącej niezmiennie uważa, że inna jest rola soli w sprowadzonych pomidorach – są to walory konserwujące, a nie smakowe. Pomidory, co wszyscy wiedzą, są przekazywane kontrahentowi do wytwarzania past. Pomidory nie są finalnym produktem. Pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że sprowadzone pomidory były wypłukiwane ze soli do dalszego procesu technologicznego u kontrahenta. Pełnomocnik skarżącej uważa, że sól obecna w pomidorach to pozostałość po procesie suszenia, co potwierdza także producent. Obecność soli nie sprawia, że zastosowanie mają mieć inne noty kwalifikacyjne. Pełnomocnik organu II instancji wniósł i wywiódł jak w odpowiedzi na skargę. Zdaniem organu, wszystkie zebrane w sprawie dokumenty świadczą o tym, że dokonano błędnej kwalifikacji importowanego towaru. Wyrok został ogłoszony po zamknięciu rozprawy i odbyciu narady. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Istotą sporu jest prawidłowość zastosowania przez organy administracji skarbowej stawki celnej wobec przedmiotu importu, a następnie kontroli celno-skarbowej i postępowania podatkowego w związku z dokonaną oceną prawidłowości kwalifikacji celnej towaru. Kwestią niebudzącą wątpliwości jest to, że skarżąca sprowadziła pomidory z [...]. Kwestią sporną jest jednak kwalifikacja tych pomidorów – czy były to pomidory suszone, czy pomidory suszone i solone zarazem. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest kluczowe. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stoi na stanowisku, iż skarżąca sprowadziła solone i suszone połówki pomidora (kod CN [...]). Skarżąca zaprzecza temu i podnosi, że sprowadziła do kraju suszone pomidory. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd organu II instancji. Stanowisko Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostało poparte licznymi dowodami, z którymi nie sposób polemizować. W pierwszej kolejności należy odwołać się do dokumentów urzędowych wystawionych przez PPIS oraz WIJHARS (k. [...], [...], [...] [PPIS] oraz [...] [WIJHARS]). Wskazane organy potwierdziły, że przedmiotem ich kontroli były produkty sprowadzone przez skarżącą, zgodnie ze zgłoszeniami celnymi. WIJHARS stwierdził, że przedmiotem importu były suszone i solone pomidory, sprowadzone w dwóch partiach: 1.200 kartonów po 10 kg oraz 800 kartonów po 10 kg. Z kolei PPIS stwierdził, że sprowadzone pomidory spełniają wymagania w zakresie w wymagań zdrowotnych i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Na uwagę zasługuje to, że dokumenty wystawione przez ww. organy to dokumenty urzędowe, które korzystają z domniemania prawdziwości tego, co zostało w nich stwierdzone (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 1712/21, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 720/23). Świadectwo sanitarne jest dokumentem urzędowym, o którym mowa art. 194 § 1 o.p. Ma zwiększoną moc dowodową. Korzysta z dwojakiego rodzaju domniemania: prawdziwości (autentyczności) oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności). Organ podatkowy nie może zatem odrzucić istnienia faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym. W ocenie Sądu strona skarżąca nie zdoła skutecznie zakwestionować waloru dowodowego ww. dokumentu urzędowego, a w uzasadnieniu skargi zawiera jedynie polemikę z twierdzeniami ww. świadectwa sanitarnego nie popartego przy tym innym materiałem dowodowym, które mogłyby poddawać w wątpliwość okoliczności w niej stwierdzone. Żaden organ podatkowy nie mógł zaprzeczyć, że sprowadzone pomidory nadają się do spożycia i że są one solone, skoro tak zostało to stwierdzone w wyniku przeprowadzenia specjalistycznych badań. Nikt skutecznie nie zakwestionował zdatności do spożycia sprowadzonych pomidorów. Nie ma przy tym znaczenia to, czy towar jest zdatny do spożycia, czy do bezpośredniego spożycia. Zdaniem Sądu, regulacja WTC wespół z ORINS stanowi rezultat przyjęcia, że pojęcia "nadawania się do bezpośredniego spożycia" nie należy wiązać z walorami smakowymi, które w związku z brakiem przypraw i dużą ilością soli mogą nie być zbyt wysokie, lecz z możliwością spożycia przez ludzi bez uszczerbku dla ich zdrowia, którą potwierdzają świadectwa jakości PPIS oraz WIJHARS. Wedle nich suszone pomidory importowane przez skarżącą spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Świadectwo takie jest dokumentem urzędowym i stwierdza spełnienie przez opisane towary wymagań zdrowotnych. Fakt solenia pomidorów jest niesporny, co wybrzmiało także na rozprawie sądowej. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że solenie było wykorzystywane w procesie suszenia pomidorów. Producent podkreśla, że sól jest dodawana do pomidorów w procesie suszenia, jaki odbywa się jeszcze na polu (k. [...] akt administracyjnych organu I instancji). Nigdy więcej nie dochodzi do dodatkowego procesu solenia. Skarżąca wywodzi z tego korzystne dla siebie wnioski, ale w aktach sprawy znajdują się dokumenty świadczące o wysokim stężeniu soli na poziomie 10-12%, a nawet 18% (zob. k. [...], [...] akt administracyjnych organu I instancji), które wskazują na konieczność zmiany kwalifikacji celnej importowanego towaru. Sam producent zaznacza, że pomidory mają zasolenie na poziomie 18,2% (k. [...] akt administracyjnych organu I instancji). Chociaż sól może być wykorzystywana w procesie suszenia pomidorów ze względu na właściwości higroskopijne chlorku sodu, to tak wysokie stężenie soli sprawia, że zmianie ulega kwalifikacja importowanego towaru. Powinna to być kwalifikacja o kodzie CN [...] – solone i suszone połówki pomidora nadające się do bezpośredniego spożycia, gdzie zawartość soli waha się od 10,65 do 17,35 % masy. Opis ww. produktu został ujęty w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji Europejskiej [...] z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego kwalifikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE L. 423 poz. 3, zwanego dalej "rozporządzeniem 2020/2080"), które obowiązywało w momencie zakupu pomidorów i wystawienia zgłoszeń celnych. Prawodawca unijny opisuje proces produkcji w załączniku do ww. rozporządzenia, który to opis wpisuje się w informacje producenta o towarze – krojenie pomidorów, solenie ich i wystawianie na słońce w celu wysuszenia. Sól ta może mieć walory smakowe, ale jest także, a właściwie to przede wszystkim wykorzystywana do konserwacji. Ponadto takie pomidory nadają się do spożycia. Wszystkie te okoliczności, jakie opisuje unijny prawodawca, zostały potwierdzone w niniejszej sprawie na podstawie dokumentów dochodzących od producenta, jak i PPIS oraz WIJHARS. Same suszone pomidory, które tak postrzega skarżąca, nie mogą być solone. Oznacza to, że przedmiot importu nosi znamiona odpowiadające wyłącznie Nomenklaturze scalonej o kodzie CN [...]. Pozycja [...] wskazywana przez skarżącą w zgłoszeniu celnym obejmuje "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone" (kod CN [...] - pomidory suszone). Przedmiot importu nie wykazuje żadnych cech dla taryfy określonej przez skarżącą, nawet jeśli solenie jest procesem suszenia z uwagi na właściwości higroskopijne chlorku sodu. W świetle powyższej pozycji WTC rodzaj i sposób przetworzenia importowanych pomidorów ma istotne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej towarów. W ocenie Sądu rację mają zatem organy administracji skarbowej, że jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym dla kodu [...] jest suszenie. Przepisy nie precyzują wymaganej technologii procesu suszenia, stanowiąc jedynie, że ususzenie jest jedynym dopuszczalnym w obrębie tej klasyfikacji taryfowej sposobem przetworzenia towaru. Przepisy nie wskazują na zastosowanie w procesie suszenia jakichkolwiek dodatkowych substancji, takich jak sól. Suszenie jest procesem polegającym na usunięciu płynów z suszonej substancji przy użyciu czynników takich jak ciepło i ruch powietrza. Dodanie czynników chemicznych takich jak sól, które nie tylko wspomagają proces suszenia, ale także w sposób oczywisty naturalnie przyczyniają się do konserwacji suszonego produktu, należy uznać za dalsze przetworzenie produktu. Nawet jeśli główną intencją podmiotu zajmującego się przetwarzaniem produktu byłoby wspomaganie przy pomocy soli procesu suszenia to nie można pominąć tego, że sól jest jednym z podstawowych i najstarszych środków służących do konserwacji żywności. Zatem według tut. Sądu użycie soli jest formą przetworzenia produktu prowadzącą do przekroczenia granicy "suszenia" przewidzianej w ramach kodu [...]. Fakt, że zgłoszone przez skarżącą pomidory suszone przeznaczone do dalszego przetworzenia zostały zakonserwowane solą, czyli jak wyżej wykazano - przetworzone, skutkuje wyłączeniem importowanego towaru z pozycji [...] Taryfy celnej. Podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do działu [...] Taryfy celnej - kodu [...] - jest to, by towar ten stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod ten nie odnosi się zatem do suszonych pomidorów, które zostały przetworzone wskutek użycia soli i nadają się do bezpośredniego spożycia (wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 447/25). Przepisy rozporządzenia 2020/2080 odnoszą się wprost do towaru, który podlega taryfikacji w niniejszej sprawie i stanowi zdaniem Sądu szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od prawodawcy unijnego, wskazówkę, pozwalającą właściwie zinterpretować wymienione w niej pozycje taryfy celnej w odniesieniu do takiego samego rodzajowo towaru. Na podkreślenie zasługuje to, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odwołał się do postanowień reguły nr [...] ORINS, według której do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Z kolei zgodnie z regułą nr [...], klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich. Proces klasyfikacji towaru obejmuje zidentyfikowanie samego towaru i ustalenie, czy towar odpowiada konkretnej pozycji WTC. Zasadnie podkreślił organ II instancji, że w procesie tym należy posługiwać się treścią WTC wraz z uwagami do poszczególnych sekcji lub działów, a także ORINS. Niezbędne jest zatem dokonanie ustaleń w zakresie tych cech towaru, które są relewantne z punktu widzenia WTC. Jakkolwiek skarżąca nie zgadza się, że solenie jest dodatkowym procesem przetwarzania, lecz jedynie tymczasowym konserwowaniem surowca w celu zabezpieczenia na czas podróży do kontrahenta, który będzie dalej przetwarzać pomidory na pasty warzywne, to jednak opis tego procesu, jego cechy obiektywne, oraz charakterystyka towaru, po poddaniu go ww. procesom, skutkują uznaniem, że mowa jest o dodatkowym przetworzeniu. Trafnie bowiem podkreśla organ II instancji, że proces suszenia może przebiegać bez włączenia soli. Tymczasem w niniejszej sprawie, obydwa procesy, tj. suszenie i solenie przebiegają niemalże w jednym czasie, jak zresztą wyjaśnia zagraniczny producent. Nie można zatem traktować o tymczasowej konserwacji produktu na czas transportu, lecz o dodatkowym procesem wspomagającym proces suszenia, choć także prowadzącym do konserwacji produktu. Niemniej jednak, w realiach niniejszej sprawy nie ma potrzeby rozważać tej cechy produktu przy ewentualnej klasyfikacji do pozycji [...] CN, jak chce tego skarżąca, skoro procesy technologiczne, którym poddany jest produkt (suszenie i solenie) nie prowadzą, jak to już wykazano, do jego niezdatności do bezpośredniego spożycia. Jednocześnie trzeba podkreślić, że stanowisko zaprezentowane podczas rozprawy sądowej, iż skarżąca sprowadza "półprodukt" z uwagi na dalszy zamiar przetwórstwa, nie ma wpływu na ostateczną ocenę prawidłowości kwalifikacji importowanego towaru. Sąd przypomina, że cło jest ustalane na moment przekroczenia granicy unii celnej, tj. granicy Unii Europejskiej. To co później stanie się z importowanym towarem nie ma już żadnego znaczenia. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów skargi, należało stwierdzić ich niezasadność. Nie doszło do naruszenia art. 56 i art. 57 u.k.c. oraz art. 3 WTC. Opis produktu oraz procesu jego powstawania, a także potwierdzenie tych okoliczności przez PPIS oraz WIJHARS nie pozostawiają wątpliwości, że towar sprowadzony przez skarżącą odpowiada numerowi CN [...] Obecność soli, jako substancji wykorzystywanej do suszenia pomidorów, sprawia, iż towar ten jest przede wszystkim produktem przetworzonym i jednocześnie zdatnym do spożycia. Tym samym niezasadny jest drugi zarzut skargi, dotyczący naruszenia WTC z uwagi na inkryminowane zaniechanie zastosowania not wyjaśniających do pozycji [...]. O ile chlorek sodu ma właściwości higroskopijne i jest wykorzystywany w procesie suszenia, to tak wysokie stężenie soli sprawia, że towar ten został przy okazji przetworzony w sposób, w jaki odpowiada to numerowi CN [...]. Niezasadny był zarzut naruszenia art. 188 o.p. Żaden dowód nie został pominięty przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej . Organ II instancji jasno wyjaśnił, jakiemu dowodowi dał wiarę, a jakiemu jej odmówił. Co istotne, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej opierał się o dokumenty urzędowe, które nigdy nie zostały zakwestionowane. Wbrew temu, co twierdził skarżąca, świadectwo sanitarne nie ma charakteru czysto formalnego z uwagi na dopuszczenie towaru na rynek unijny. Jest to jeden z kluczowych dowodów w sprawie, co wspólnie z dokumentacją pochodzącą od producenta jasno wskazuje, iż sprowadzone pomidory są suszone i solone. Zdaniem Sądu twierdzenie, że Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego albo Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prowadzili tendencyjnie postępowanie, aby dowieść wcześniej postawionej tezie jest chybione. Organy administracji skarbowej dowiodły w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, że zaimportowany towar nosi znamiona innej kwalifikacji celnej, niż kwalifikacja wskazana przez skarżącą. W sprawie zgromadzono dowody, które na żadnym etapie, tj. kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego, czy wreszcie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zostały skutecznie zakwestionowane. Organy nie mogły zatem wydać innych rozstrzygnięć. Ostatni zarzut również okazał się niezasadny. Z pełnym przekonaniem należy stwierdzić, że organy administracji skarbowej nie dokonały dowolnej oceny materiału dowodowego. Zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tok myślenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej ma swoje oparcie w regułach logicznego myślenia. Materiał dowodowy w pełni pozwalał na sformułowanie wniosków, jakie kwestionuje skarżąca. Rola soli w sprowadzonych pomidorach była podwójna – cele suszenia, ale przede wszystkim konserwacji. Suszenie za pomocą soli nie pozwala na dokonanie takiej kwalifikacji celnej, jaką uczyniła skarżąca. Sprowadzone pomidory są zdatne do spożycia, bowiem nie zagrażają zdrowiu ludzkiemu. Tę okoliczność potwierdził organ inspekcji sanitarnej. Świadectwo PPIS nie ma charakteru formalnego, tylko stanowi jeden z kluczowych dowodów w postępowaniu podatkowym. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów skargi i jej samej. Kierując się przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Sąd nie znalazł żadnych przesłanek skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.