I SA/Po 147/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego MB o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi JK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – doradcy podatkowemu MB tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT + [...] ([...]) tytułem zwrotu wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę JK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Wcześniej postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny ustanowił dla skarżącej doradcę podatkowego (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił ją od uiszczenia wpisu w wysokości przekraczającej [...] (pkt 1 sentencji), w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 3 sentencji). Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego MB. Doradca podatkowy MB pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od w.w wyroku. Pismem procesowym z dnia [...] uzupełnił skargę kasacyjną. Następnie pismem z dnia [...] wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenia z tytułu udzielenia skarżącej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w jakiejkolwiek części. Pełnomocnik wniósł również o zwrot poniesionych wydatków celem uczestnictwa w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik załączył spis poniesionych wydatków, t.j.: 1. Bilet kolejowy z dnia [...] na trasie [...], kwota [...], 2. Bilet kolejowy z dnia [...] na trasie [...], kwota [...]. Do pisma załączył wydruki biletów kolejowych dokumentujące przejazd na trasie [...], kwota [...] oraz na trasie [...], kwota [...]. Z protokołu rozprawy z dnia [...] wynika, że doradca podatkowy MB reprezentował skarżącą na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako "rozporządzenie"). Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Przepis § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1) lit. e) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400,- zł. Z treści § 3 ust. 2 pkt 1) rozporządzenia wynika, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Działaniem podjętym przez pełnomocnika skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji było również stawienie się na rozprawie w Izbie Finansowej dniu [...] pełnomocnika, który wnosił i wywodził jak w skardze kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej oraz złożył zestawienie poniesionych kosztów wraz z oświadczeniem, że żadne opłaty nie zostały jemu zapłacone w jakiejkolwiek części. W tych okolicznościach należało przyznać doradcy podatkowemu MB tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), która wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] + podatek VAT [...] za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym + [...] tytułem zwrotu wydatków (bilety PKP dokumentujące przejazd na trasie [...] w dniu [...]). Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 4 ust. 1 i 2, § 3 ust. 2 pkt 1), § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.