I SA/Po 148/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2007r. papierów wartościowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Zygmont M. D. pismem z dnia (...) stycznia 2011r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Następnie w dniu (...) lutego 2011r. zwrócił się z wnioskiem o zawieszenie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr (...) z dnia (...) lutego 2011r., do czasu rozpoznania skargi. W treści uzasadnienia wskazał, iż w postępowaniu nie jest reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, ma niskie dochody, nie zna prawa i jest żywicielem sześcioosobowej rodziny. Nadto wskazał, iż kwota (...) złotych jest dla niego majątkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o zawieszenie egzekucji do czasu wydania wyroku. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie zawiera normy kompetencyjnej dla sądu administracyjnego, która pozwalałaby na wydanie orzeczenia w kwestii zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dlatego też przedmiotowy wniosek może być rozpoznany jedynie w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte szczegółową argumentacją i materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Skarżący we wniosku nie zawarł argumentacji i nie dołączył powołanych dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Skarżący we wniosku nie wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Nie powołał się także na spowodowanie wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga podkreślenia fakt, iż strona ma obowiązek wykazać istnienie określonych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu już na etapie składania wniosku. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że także ogólnikowe wywody, nieodniesione do konkretnych faktów, w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu (decyzji lub postanowienia), wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W innym judykacie Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia (...) grudnia 2004 r., (...)) wyraził pogląd - który niniejszy Sąd podziela - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji. Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont