I SA/Po 1501/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2015 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżący B. W. i W. W., pismem z dnia 28 września 2016 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą B. W. i W. W. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2015 r. w kwocie [...]zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 października 2016 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia skutecznie doręczono skarżącym w dniu 4 listopada 2016 r. (druki zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 21 i 22 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - w skrócie: "P.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 P.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Powołane przepisy nakładają na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji (w niniejszej sprawie w drodze skargi) obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 października 2016 r. zawierający wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia został skutecznie doręczony skarżącym w dniu 4 listopada 2016 r. (druki zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 21 i 22 akt sąd.), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżących obowiązku procesowego, uwzględniając art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, upływał z dniem 14 listopada 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunęli ww. braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez nich skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 215 § 1 i w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.