I SA/Po 1502/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2016-05-06
Skład orzekający: Violetta Mielcarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w sprawie zakończonej uchyleniem decyzji przysługuje wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu, obliczone według stawek minimalnych powiększonych o podatek VAT?Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu, nawet jeśli sprawa zakończyła się uchyleniem decyzji. Wynagrodzenie to powinno być obliczone według stawek minimalnych określonych w przepisach, powiększonych o należny podatek VAT, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz właściwego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.Stan faktyczny
Skarżący RM wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości. Skarżący uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. Pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi MK od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę wraz z podatkiem VAT.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata MK o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi RM na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi MK tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT.
Skarżący RM pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2014 r. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata MK.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...], nr [...].
Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wnosi i wywodzi jak w skardze, jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone nawet w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Jednakże z uwagi na treść § 22 cyt. rozporządzenia, który wskazuje, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej jako "rozporządzenie").
Na podstawie § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Natomiast § 20 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: w innej sprawie – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było stawienie się na rozprawie w dniu [...] w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym adwokata MK, który oświadczył, że wnosi i wywodzi jak w skardze. Ponadto pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone nawet w części.
W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi MK tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie minimalne powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), która wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] + podatek VAT [...].
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło