I SA/Po 1503/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu I Wydział w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek /-/ W. Zygmont Pismem z dnia[...],E.S. powołując się na treść art. 61 § 2 pkt 1 oraz art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wskazano, że podatnik "jako jedyny spośród członków zarządu utrzymuje się z emerytury i skierowanie do tych dochodów całego zadłużenia spółki w wysokości 66.663,00zł podważa obecnie jego egzystencję". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu lub stwierdzenie, że "szkoda jaka może powstać z powodu braku wstrzymania zaskarżonej decyzji nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie w tym przypadku możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego". Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (post. NSA z 30 listopada 2004r., GZ 120/04). Z kolei do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi utrata takiego świadczenia, które w skutek swych właściwości nie mogłoby być zastąpione innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 2, Komentarz, Warszawa 2006 oraz post. NSA z 15 grudnia 2004r. , GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004, GZ 138/040). Z argumentacji przedstawionej we wniosku jednak nie wynika, ze w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa powyżej. Należy podkreślić, że w świetle art. 61 § 3 ustawy o ppsa, to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu, skoro strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie odniosła się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia. /-/W. Zygmont