I SA/Po 1504/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-01-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy WSA powinien umorzyć postępowanie sądowe, gdy organ administracji uchylił własną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość taka zachodzi, gdy organ, którego decyzja została zaskarżona, korzystając z uprawnień autokontrolnych, uchylił ją przed rozpoczęciem rozprawy. W takiej sytuacji przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia.
Stan faktyczny
Podatnik T. D. złożył skargę do WSA w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwestionując wyliczenia wartości początkowej środków trwałych i wysokości odpisów amortyzacyjnych oraz uznanie faktur za koszt uzyskania przychodu. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, korzystając z uprawnień autokontrolnych, uchylił własną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. postanawia: umorzyć postępowanie. /-/ Katarzyna Wolna – Kubicka Dyrektor Izby Skarbowej w P. zaskarżoną decyzją z [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z [...] określającą T. D. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie [...] i określił to zobowiązanie w kwocie [...]. W skardze podatnik wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w całości, zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) oraz art. 22g ust. 8 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000, Nr 14, poz. 176, z późn. zm.). W uzasadnieniu zakwestionował skarżący dokonane przez organ odwoławczy wyliczenia wartości początkowej środków trwałych i wysokości odpisów amortyzacyjnych. Stwierdził ponadto, iż bezzasadnie nie uznano za koszt uzyskania przychodu zapłaty za faktury z 15 września i 17 czerwca 2003r. Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), decyzją z dnia 5 grudnia 2008r. uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] oraz, opierając się na przepisie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał, iż organ I instancji powinien ustalić, mając na uwadze przepisy art. 22g ust. 1 pkt 1, pkt 3, ust. 3, ust. 8, ust. 17 oraz art. 22j ust. 1 ustawy podatkowej, czy podatnik w sposób prawidłowy dokonał odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, znajdujących się na wynajmowanej nieruchomości położonej w J. od wartości początkowej przez niego ustalonej oraz czy w stosunku do środków trwałych znajdujących się na tej nieruchomości mógł stosować indywidualne stawki amortyzacyjne. Nadto powinien zbadać, czy kwoty wyrażone w przedłożonych fakturach VAT stanowią koszt podatkowy zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu następuje, kiedy w toku tego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma miejsce w szczególności wówczas, gdy organ, którego decyzja została zaskarżona, korzystając z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., uchyla ją. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej, uwzględniając zarzuty poniesione w skardze, uchylił w całości swoją decyzję a następnie uchylił w całości decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z tych powodów, na podstawie powołanych przepisów, postanowiono jak w sentencji. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło