I SA/Po 1539/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z tytułu wypłaty udziałów; postanawia umorzyć postępowanie. Skarżąca pismem z dnia 07 lipca 2015 r. wniosła skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Wraz ze skargą skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. W wyniku rozpoznania wniosku skarżącej referendarz sądowy tutejszego Sądu – postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1539/15 – oddalił ten wniosek. Odpis omawianego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 18 września 2015 r. (k. [...] akt sądowych), w świetle powyższego stwierdzić należy, że postanowienie referendarza sądowego jest prawomocne od dnia 26 września 2015 r. Jeszcze przed uprawomocnieniem się omawianego postanowienia skarżąca pismem z dnia 23 września 2015 r., nadanym w dniu 24 września 2015 r. poinformowała Sąd o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a") – skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 2058/03, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie skarżąca pismem z dnia 23 września 2015 r. skutecznie cofną skargę wniesioną na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.